ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠٩ - باب كسى كه قرآن را حفظ كرده و سپس فراموش كرده

آسانى ياد گيرد، با اوّلين باشد.

٣- از امام صادق (ع) فرمود:

براى مؤمن شايسته است كه نميرد تا قرآن را بياموزد و يا آنكه در كار ياد گرفتن آن باشد.

باب كسى كه قرآن را حفظ كرده و سپس فراموش كرده‌

١- از يعقوب احمر، گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

قربانت، راستى كه من قرآن را ياد گرفتم و از دستم رفت، به درگاه خدا عز و جل دعا كن كه آن را به من ياد دهد، گويا مانند اينكه آن حضرت از اين گزارش در هراس شد و فرمود: خدا آن را به تو و ماها همه ياد بدهد- گويد: ما نزديك ده كس بوديم- سپس فرمود:

سوره‌اى است كه همراه مردى بوده، آن را خوانده و سپس واگذارده است و روز قيامت در نيكوترين صورتى بيايد و بر او سلام دهد، او مى‌گويد: تو كسيتى؟ جواب مى‌دهد: من سوره چنان و چنانم و اگر تو به من چسبيده بودى و مرا نگاه داشته بودى، تو را به اين درجه مى‌رسانيدم، بر شما باد به ملازمت قرآن سپس فرمود: برخى مردمند كه قرآن را مى‌خوانند تا گفته شود: فلانى قرآن خوان است و برخى باشند كه قرآن مى‌خوانند براى به دست آوردن دنيا، در اينها خيرى‌