ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠١ - باب در فضيلت كسى كه قرآن را به كار بسته است

سپس به او گفته شود: آيا ما تو را در باره او خشنود كرديم؟ قرآن گويد: پروردگارا! من در باره او ميل به مزد بيشترى داشتم پس برگ امان به دست راستش دهند و بهشت را در دست چپش، سپس وارد بهشت گردد و به او گفته شود: قرآن بخوان و يك درجه بالا برو، سپس به قرآن گويند: آيا او را به حقّش رسانديم و تو را خشنود كرديم، گويد: آرى و هر كه قرآن بخواند و آن را براى اهتمام در حقّش با رنج و مشقّت بازرسى كند، خداى عز و جل به او دو بار مزد دهد.

٥- رسول خدا (ص) فرمود: سزاوارتر مردم به ترس از خدا در نهان و عيان داراى علم به قرآن آن است و راستى كه سزاوارتر مردم در نهان و عيان به نماز خواندن و روزه گرفتن عالم به قرآن است، سپس به بلندترين آوازش فرياد زد: اى عالم به قرآن! به وسيله آن تواضع پيشه كن تا خدايت بالا برد و آن را وسيله عزّت‌طلبى و تكبّر مساز تا خدا خوارت كند، اى داناى قرآن! خود را با آن براى خدا بياراى تا خدا تو را بيارايد و خود را بدان براى مردم مياراى تا خدا بدو تو را زشت نمايد، هر كه تمام قرآن را حفظ كند گويا: نبوّت را در دل خود جاى داده است ولى با وحى نمى‌رسد و هر كه قرآن را فراهم كند و آن را درك كند در برابر كسى كه با او نادانى كند بردبار باشد و در برابر هر كه به او خشم كند شكيبا باشد و خشم نكند و در برابر هر كه به او تندى كند تند نشود ولى بگذرد و چشم پوشد و بيامرزد و بردبار باشد به خاطر تعظيم قرآن و هر كه به او تندى كند تند نشود ولى بگذرد و چشم پوشد و بيامرزد و بردبار باشد به خاطر تعظيم قرآن و هر كه قرآن بدو داده شده است و گمان برد به كسى بهتر او داده شده هر آينه‌