ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٨٩ - باب دعا براى دردها و بيماريها

رحمت فرستى بر محمد و آل محمد و مرا از دردم عافيت بخشى.

سپس درست بنشين و گندمها را از گرد خود جمع كن و همان دعا را بخوان و آن را به چهار مد (در حدود ده سير) بخش كن و هر مدى را به مستمندى بده و باز همان دعا را بخوان.

٣- از حسين بن نعيم كه: يكى از فرزندان امام صادق (ع) بيمار شد و آن حضرت به او فرمود:

اى پسر جانم بگو:

بار خدايا به درمان خود مرا درمان كن و از داروى خود به من بچشان و از بلاى خود مرا عافيت بخش زيرا من بنده تو و بنده‌زاده توام.

٤- از يونس بن عمّار گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

قربانت، اينكه در چهره‌ام آشكار شده است علّتى است كه مردم پندارند خدا عز و جل هيچ بنده‌اى كه او را خواهد بدانش گرفتار نكند. در پاسخم فرمود: نه، هر آينه كه مؤمن آل فرعون انگشتانش چلاق بود و چنين مى‌گفت- دستش را دراز مى‌كرد- و مى‌گفت (٢٠ سوره يس): «اى مردم پيروى كنيد از مرسلان خدا». گويد: سپس فرمود: چون آغاز ثلث اخير شب شد وضوء ساز و به نمازى پرداز كه آن را مى‌خوانى و هر گاه به سجده دوم دو ركعت اول نماز شب رسيدى بگو در همان سجده:

يا على و يا عظيم يا رحمان و يا رحيم يا سامع الدعوات و يا معطى الخيرات صلّ على محمد و آل محمد و أعطني من خير الدنيا و الآخرة ما انت اهله و اصرف عنّى من شرّ