ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٤٣ - باب دعا در دنبال نمازها

و روشنىِ چشمى كه دنباله‌اش نبرد و از تو خواهم رضا به قضا و بركت و ميمنت مرگ را بعد از زندگى و زندگى خوش و خرّم پس از مرگ و لذّت نگاه به سوى رويت و شيفتگى به ديدار و لقايت بى‌زيان كاهنده و بى‌فتنه گمراه‌كننده، بار خدايا ما را به ايمان بياراى و ما را رهبرانى درست مقرر ساز، بار خدايا رهبرى كن ما را با كسانى كه رهبرى كردى، بار خدايا راستى كه من از تو خواهم تصميم به درست روى و پايدارى در كار و رهجوئى را و از تو خواهم توفيقِ شكرگزارى نعمت و حسن عافيت و پرداخت حقت را و از تو خواهم پروردگارا دلى سالم و زبانى راستگو و از تو آمرزش خواهم مرا آنچه را كه مى‌دانى و از تو خواهم بهتر آنچه را كه مى‌دانى و به تو پناه برم از شرّ آنچه مى‌دانى زيرا تو مى‌دانى و ما نمى‌دانيم و تو علّام الغيوبى.

٧- از سيف بن عميره گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود:

جبرئيل در زندان نزد يوسف (ع) آمد و به او گفت:

اى يوسف در دنبال هر نمازى بگو:

بار خدايا به من فرج و گشايشى بده و روزيم را برسان از آنجا كه گمان برم و از آنجا كه گمان نبرم.

٨- از امام صادق (ع) فرمود: هر كه اين كلمات را در هنگام هر نماز واجبى بخواند خودش و خانه‌اش و مالش و فرزندش محفوظ بماند:

پناه مى‌دهم خودم و مالم و فرزندانم و اهلم و خانه‌ام و هر چه دارم به خداى يگانه و يكتا آن بى‌نيازى كه نه زاده و زائيده نشده واحدى همتايش نيست و پناه مى‌دهم خود و مال و فرزند و هر چه دارم‌