ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠٣ - باب در گفتار بام و شام

كنى يا شب كنى بگو:

اللَّه اللَّه اللَّه ربى الرحمن الرحيم لا اشرك به شيئاً

. و اگر بر آن افزائى بهتر است سپس دعا كنى بهر آنچه تو را پيش آيد از حاجت خود كه آن براى هر چيزى نافع است به اذن خدا تعالى كه مى‌كند هر چه خواهد.

٣٧- از امام صادق (ع) فرمود: اين دعا را وامنه كه سه بار در آغاز صبح و سه بار در آغاز شب بخوانى: بار خدايا مرا در پناه محكم خود درگير كه هر كه را خواهى در آن جاى دهى. زيرا پدرم مى‌فرمود: اين از گنجينه دعاها است.

٣٨- از ابى حمزه گويد: به امام باقر (ع) گفتم: چه معنى دارد قول خدا (٣٧ سوره نجم): «و ابراهيم كه وفادارى كرده»، فرمود:

كلماتى بوده كه در تذكارش مبالغه و كوشش داشته است، گفتم:

چيستند آنها؟ فرمود: هر گاه صبح مى‌كرد سه بار مى‌فرمود: صبح كردم و پروردگارم ستوده است، صبح كردم و چيزى را شريك او نمى‌دانم و بهمراهش معبودى نمى‌خوانم و در برابرش سرپرستى نمى‌گيرم، و چون شب مى‌كرد آنها را سه بار مى‌گفت. فرمود: براى همين خدا عز و جل در قرآنش نازل كرد: «و ابراهيم كه وفادارى نمود»، گفتم: چه مقصود دارد از گفته خود در باره نوح (ع) (٣ سوره اسراء): «راستش اين است كه او بنده‌اى شكر گذار بود»؟ فرمود:

كلماتى كه در آنها كوشا بود و مبالغه مى‌كرد. گفتم: آنها چيستند؟

فرمود: چون صبح مى‌كرد مى‌گفت: صبح كردم و تو را گواه مى‌گيرم بدان چه در اين صبح به من دادى از نعمت و عافيت در دين يا