با وجود همه اين مشكلات، سخنان و برخوردهاى سياسىِ حضرت زهرا عليها السلام از لحظه رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله تا هنگام رحلتِ خود ايشانْ بسيار مهم و خارق‌العاده و تاريخ ساز است.

من در اينجا يكى از اقدامات سياسى حضرت زهرا عليها السلام را به عنوان نمونه برايتان نقل مى‌كنم. مطلبى را كه برايتان نقل مى‌كنم، هم در كتاب‌هاى شيعه و هم در كتاب‌هاى اهل سنت، نقل شده است. من آن را از يكى از كتاب‌هاى اهل سنت برايتان نقل مى‌كنم.

محمود عقّاد در كتاب عبقرية الامام خود از كتاب بلاغات النساء نوشته احمد بن طاهر چنين نقل مى‌كند:

مزرعه فدك در دوره حضرت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در اختيار حضرت زهرا عليها السلام بود.

نمايندگان ايشان مزرعه فدك را اداره مى‌كردند. پس از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، حكومتِ وقتْ تصميم گرفت فدك را از حضرت زهرا عليها السلام پس بگيرد.

وقتى حضرت فاطمه عليها السلام از اين تصميمِ حكومتْ اطلاع يافت، لباسش را پوشيد.

چادر خود را به سر كرد و همراه با فرزندانش به طرفِ مسجد حركت نمود. راه رفتن و حركاتِ فاطمه زهرا عليها السلام يادآورِ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بود. گويى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با لباس بلند خويش راه افتاده و به سوى مسجد آمده است.

هنگامى كه حضرت زهرا عليها السلام وارد مسجد شد، همه مردم متوجه ورود ايشان شدند و سكوت نمودند. حضرت فاطمه عليها السلام يك نفَس عميق و آه سرد از ته دل كشيد.

صداى اين نفَس عميق و آه سرد به گوش مردم رسيد. مجلس با شنيدن اين آه سرد، از جاىْ كنده شد. از شدتِ گريه مردم، غوغا بر پا شد.

حضرت زهرا عليها السلام مهلت دادند تا مردم آرام گرفتند. آنگاه ايشان پس از حمد و ثناى الهى چنين گفتند:

«لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ انْفُسِكُمْ عَزيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّم حَريصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤمِنينَ رَءُوفٌ رَحيمٌ ...»[١]

[هر آينه پيامبرى از خودِ شما بر شما مبعوث شد، هر آنچه شما را رنج مى‌دهد، بر او گران مى‌آيد. سخت به شما دلبسته است و با مؤمنانْ رئوف و مهربان است.]

قبل از آنكه بقيه اين سخنرانى را برايتان بخوانم، به اهميت و سندِ اين سخنرانى اشاره مى‌كنم. فردى به نام ابوالفضل نقل مى‌كند كه خدمت زيد بن على (زيد پسر امام سجاد عليه السلام و نوه امام حسين عليه السلام است) رسيدم و به ايشان عرض كردم: من شنيده‌ام كه داستان حضرت زهرا عليها السلام جعلى است و شخصى به نام ابو العَيْنا اين خطبه را درست كرده است.

زيد فرمود: من اين خطبه را از پدرم امام سجاد عليه السلام شنيده‌ام و او نيز آن را از پدرش امام حسين عليه السلام نقل مى‌كرد.

امام حسين عليه السلام نيز هم خودش در حينِ ايراد آن خطبه در آنجا حاضر بوده است و هم آن را از حضرت زهرا عليها السلام نقل مى‌كرد.

سپس زيد گفت: همه بزرگان آل ابى طالب، اين خطبه حضرت زهرا عليها السلام را از حفظ كرده‌اند و اين خطبه از جمله مسائلى است كه بزرگان آل ابى طالب و دوستان ما، هر نسلى به نسلِ بعد از خود ياد مى‌دهد و ما اين خطبه را سينه به سينه منتقل مى‌كنيم و به فرزندانِ خود ياد مى‌دهيم تا مبادا اين خطبه و جريانِ آن، به فراموشى سپرده شود و وقتى اين خطبه در ميان خاندان ابو طالب تمرين مى‌شد، هنوز فردى به نام ابو العَيْنا

[١]- سوره توبه( ٩) آيه ١٢٨.