همپاى انقلاب - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٦٩٢ - خطبه اول
از خود گذشتگىها را به ياد مىآوريم و به ياد مىآوريم كه چگونه معنويت در برابر ماديت ايستاد، خود را نشان داد و بر آن غلبه كرد.
بنا بر اين، معلوم مىشود كه معنويت نيز در زندگىِ انسان كاربردِ فراوانى دارد.
حد اقل، پنجاه تا شصت درصدِ زندگى انسان تحت تأثير امور معنوى است. امور معنوى چيزى نيست كه انسان بتواند آن را در زندگى به كلى كنار بگذارد و تمام همّت و فعاليتهاى خود را صَرفِ تقليد از امور مادّىِ غرب در امور اقتصادى و ساختنِ ماشينآلات و موشك و غيره بنمايد.
بعد از فروپاشى شوروى سابق، عدهاى مىگويند: اين حادثه نشان داد كه در نبرد تكنولوژى با ايدئولوژى و عقيده و فكر و فلسفه، تكنولوژى پيروز است. همچنان كه آمريكا با تكنولوژى خود بر شوروى پيروز شد و اكنون جهان به صورت يك دنياى تك قطبى در آمده كه در رأس هرم قدرتِ آن، آمريكا قرار گرفته است.
در نتيجه، اين عده مىخواهند از فروپاشى شوروى سابق، اين نتيجه را بگيرند كه مكتب و ايدئولوژى و خلاصه امور معنوى در برابر امور مادى بسيار ضعيف و كم اهميت و كم تأثير است و انسان بايد همه همّتِ خود را صَرفِ پيشرفت در امور مادّى كند.
ما در سالهاى اخير، دو معجزه بسيار بزرگِ تاريخى را مشاهده كرديم كه شايد در هر هزار سال، تنها يك بار چنين معجزههايى صورت بگيرد. معجزه اول، پيروزى انقلاب شكوهمند ايران و استقامت مردم ايران در جنگ تحميلى، در برابرِ دنيا بود.
معجزه دوم، از هم فروپاشىِ اردوگاه كمونيسم پس از هفتاد سال حكومت بود.
چيزى از بيرون، اردوگاه كمونيسم را شكست نداد. اردوگاه كمونيسم از درون فرو پاشيد.
در شوروى سابق، جهانبينى معنوى حكومت نمىكرد؛ بلكه شوروى تابع يك جهانبينى و ايدئولوژى و عقيده مادّى بود.
بنا بر اين، در شكستِ شوروى سابق، معنويتْ شكست نخورده است، بلكه جهانبينى مادّى شكست خورده است. ما در سالهاى اخير، اين مطالب را با چشمهاى خودمان ديديم.
من در اينجا به عنوان شاهد مطلب، گزارشى از سفرى كه به شوروىِ سابق كردهام، خدمتتان عرض مىكنم.
در شهر سمرقند از جمهورى ازبكستان، قبر قاسم بن عباس را ديدم. در لوحه قبرش نوشته شده بود كه در سال هفتاد و پنج هجرى دفن شده است؛ اما در كتابهاى تاريخ نوشتهاند كه لشكر اسلام در سال پنجاه و پنجم هجرت، وارد سمرقند شد. در آنجا در ضمن جنگْ قاسم بن عباس- پسر عموى رسول الله صلى الله عليه و آله و برادرِ عبدالله بن عباس و عبيد الله بن عباس- كشته شد و در همان جا دفن گرديد.
اكنون نزديك به هزار و سيصد و پنجاه سال از دفن قاسم بن عباس مىگذرد و هنوز مرقد و بارگاهِ او پا بر جا است. هنگامى كه من براى زيارت به آنجا رفتم، صحن مرقد پُر از جمعيت بود. عدهاى براى زيارت آمده بودند و حمد و سوره مىخواندند. گروهى توريست هم آمده بودند و عكس مىگرفتند.
قبر قاسم بن عباس هنوز برقرار است؛ اما گفته مىشود كه در لنينگراد- شهر ديگرِ شوروى سابق- مردم مىخواهند قبر لنين را خراب كنند. جنازه او را بيرون بياورند و آن را از بين ببرند. بنا بر اين مىفهميم كه معنويت در زندگى، موضوع بسيار مهمّى است.
برادران و خواهران عزيز! اين نكته را متواضعانه خدمتِ شما عرض مىكنم. اكنون كه الحمد للّه ما احساس مىكنيم كه در انتخاب راه، در تلاشهايمان، و در بازسازى و ترميم