همپاى انقلاب - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٦٨١ - خطبه اول

٧٦ جمعه ٨ شهريور ١٣٧٠- دانشگاه تهران مهم‌ترين عنوان: نهضت سيّد الشّهداء عليه السلام‌

خطبه اول‌

اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم‌

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلى‌ سَيِّدِنا وَ نَبِيِّنا ابِى الْقاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ.

خداوند سبحان مى‌فرمايد:

«فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً يَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّنى‌ مِنَ الْقَومِ الظَّالِمينَ»[١]

[ترسان و نگران از شهر بيرون شد.

گفت: اى پروردگار من! مرا از ستمكاران رهايى بخش.]

عِبادَ اللَّه! اتَّقُوا اللَّه.

امروز سالگرد شهادت دو شخصيت بزرگ، دو فرزند بسيار عزيز و ارجمندِ امام و انقلاب، مرحوم شهيد رجايى و مرحوم شهيد محمدجواد باهنر است. شهادت اين دو شخصيت بزرگ، حضرت امام و ارادتمندان و علاقه‌مندانِ آن دو و همه امت را داغدار كرد.

اين دو شهيد عزيز از افرادى بودند كه بسيار پاك زندگى مى‌كردند و خيلى خوب درخشيدند؛ اما متأسفانه دوران زندگى ايشان، دولتِ مستعجل بود. خداوند، ايشان و مرحوم شهيد وحيد دستجردى را كه در اتاقِ آنها بود و با آن وضعْ به شهادت رسيد، همگى را رحمت كند.

بسيار شايسته است كه در باره شهيد رجايى و شهيد باهنر، همان چيزى گفته شود كه مرحوم سيّد مرتضى- علم الهدى‌- در رثاى سيّد رضى گفت. آن عبارت چنين است: