مسلمانان بدون هيچ ترديدى، معتقدند كه ماه مبارك رمضان از همه ماه‌هاى ديگر، افضل و اشرف است. همچنين هيچ ترديدى نيست كه روزه گرفتن، از عبادات اسلامىِ بسيار مهم است كه داراى فضيلت و شرافتِ فراوان است.

امام رضا عليه السلام از پدران معصومِ خود و آنها از امير المؤمنين عليه السلام و ايشان از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل نموده‌اند كه ايشان فرمودند:

«ايُّهَا النَّاسُ قَدْ اقْبَلَ الَيْكُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَكَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ، شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ افْضَلُ الشُّهُورِ وَ ايَّامُهُ افْضَلُ الأَيَّامِ وَ لَياليهِ افْضَلُ اللَّيالى‌ وَ ساعاتُهُ افْضَلُ السَّاعاتِ هُوَ شَهْرٌ دُعيتُمْ فيهِ الى‌ ضِيافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فيهِ مِنْ اهْلِ كَرامَةِ اللَّهِ انْفاسُكُمْ فيهِ تَسْبيحٌ وَ نَوْمُكُمْ فيهِ عِبادَةٌ وَ عَمَلُكُمْ فيهِ مَقْبُولٌ وَ دُعاؤُكُمْ فيهِ مُسْتَجابٌ فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ بِنِيَّاتٍ صادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ طاهِرَةٍ انْ يُوَفِّقَكُمْ لِصِيامِهِ وَ تَلاوَةِ كِتابِهِ فَانَّ الشَّقِىَّ مَنْ حُرِمَ غُفْرانَ اللَّهِ فى‌ هذَا الشَّهْرِ الْعَظيمِ.»[١]

مردم! به درستى كه ماه خداوند همراه با بركت و رحمت و مغفرت، رو به سوى شما آورده است. اين ماه، در نزد خداوند برترين ماه‌ها است و روزها و شب‌ها و ساعاتِ آن نيز برترين روزها و شب‌ها و ساعت‌ها است.

در اين ماه، به ميهمانىِ پروردگار دعوت شده‌ايد و در اين ماه، از كسانى قرار داده شده‌ايد، كه بزرگوارى و كرامتِ الهى، شاملِ آنها مى‌شود.

نفَس‌هاى شما در اين ماه، تسبيح و خوابتان در اين ماه، عبادت و عملتان در اين ماه پذيرفته و دعاى شما در ماه، بر آورده است.

پس با نيّت‌هاى صادق و قلب‌هاى طاهر، از خداوند بخواهيد كه شما را براى روزه‌دارى و تلاوتِ كتابش موفق كند. به درستى كه شَقى و بدبخت كسى است كه در اين ماه بزرگ، با اين همه رحمت، از بخشودگى خداوند محروم بماند.

خداوند متعال در باره ماه رمضان مى‌فرمايد:

«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذى‌ انْزِلَ فيهِ الْقُرْآنُ ...»[٢]

[ماه رمضان كه در آن، قرآنْ نازل شده است ...]

اين آيه شريفه بيانگر فضيلت و شرافتِ ماه مبارك رمضان است.

روزه يكى از عبادات بسيار مهمّ اسلامى است. در آياتى كه در ابتداى بحث، تلاوت كردم، خداوند متعال مى‌فرمايد:

روزه‌دارى براى شما بهتر است. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده‌اند:

«الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنَ النَّارِ.»[٣]

[روزه گرفتن، سپر [و حفاظِ نگهدارنده‌] از آتش است.]

در ابتدا ممكن است كه معناى ابتدايىِ اين عبارت به ذهن انسان بيايد و آن اين است كه منظور از آتش در اين عبارت، آتش جهنم باشد، يعنى كسى كه روزه مى‌گيرد آتش جهنمْ او را نمى‌سوزاند، اما ممكن است اين عبارت، معناى گسترده‌ترى داشته باشد.

انسان با استعدادها، كمالات و فضيلت‌هايى كه دارد، داراى سرمايه فراوانى است. اما اين انسان، در معرضِ خطرها، آفت‌ها و صدمات‌

[١]- ر. ك: وسائل الشيعة، كتاب الصّوم، ابواب احكام شهر رمضان، ج ٧، باب ١٨، ص ٢٢٧.

[٢]- سوره بقره( ٢)، آيه ١٨٥.

[٣]- ر. ك: مجلسى، محمدباقر، بحار الانوار، ج ٩٦، ص ٢٥٦.