گذشته انقلاب، نقاط مثبت فراوانى داشته است؛ اما افراد بدبين، شايعه‌ساز، متزلزل، مردّد و بدبين به انقلاب، تنها نقاط ضعف را مى‌بينند و آنها را با ذره‌بين بزرگ مى‌كنند؛ نقاط ضعف را صد برابر و هزار برابر جلوه مى‌دهند و روى آن تبليغ مى‌كنند تا مردم را دلسرد و نااميد كنند.

آن نقاط ضعفى كه ضد انقلاب روى آن تبليغ مى‌كند، برخى از آنها اصلًا ساختگى هستند و در واقع وجود ندارند. بعضى از آن نقاط ضعف هم در واقع وجود دارند، اما بسيار كمتر و كوچك‌تر از آنچه كه ضد انقلاب مى‌گويد.

گذشته از اين، اگر گروه و افراد ديگرى به جاى افراد و گروه فعلى، مسئوليت اداره انقلاب را به عهده داشتند، آيا آنها اشتباه نمى‌كردند؟ آيا مى‌توان فرد يا گروهى را يافت كه كار بكند اما اشتباه نكند؟ تنها فردى كه هرگز مرتكب خطا و اشتباه نمى‌شود، معصوم است. اگر كسى در زمان ما چنين فردى را يافت كه حاضر باشد يكى از مسئوليت‌هاى اداره انقلاب را هم بپذيرد، ما دست و پايش را مى‌بوسيم و با تمام وجود از او استقبال مى‌كنيم.

وجود برخى اشتباهات در پيشينه انقلاب، موجب نمى‌شود كه عده‌اى بدبين و بدخواه، بتوانند آنها را بزرگ كنند و به وسيله آنها در ميان مردم، دست به سم‌پاشى بزنند.

فردى تبليغ مى‌كرد كه اگر به عنوان رئيس جمهور انتخاب شوم، ربا را از بانك‌ها بر مى‌دارم و بانك‌ها را اسلامى مى‌كنم، بعد كه اين شخص رئيس جمهور شد، گفت:

چهار درصد سود، كم است؛ بهره بانكى را هشت درصد كرد. مردم تازه فهميدند كه برداشتن ربا معنايش چيست!

ين فرد، يكى دو بار هم در باره تثبيت قيمت‌ها وعده داد. كم كم مردم اسم او را عوض كردند و به جاى «بنى‌صدر»، به او «بنى‌حرف» گفتند! او مى‌گويد: اگر من به ايران برگردم، ايران را گلستان مى‌كنم.

نمونه گلستانِ اين آقا را در همان هفده ماه كه ديديم، كافى بود؛ مباركِ خودش باشد!

برداشت من اين است كه امروز در جامعه ما، براى عناصر مفيد و مؤمن و با تقوا و خدمتگزار، از پايين تا بالاترين رده‌هاى مسئوليت، همه جا راه باز است. هر كس مى‌تواند خدمت كند، بيايد خدمت خود را انجام دهد. هيچ كس امتيازى بر ديگران ندارد.

انقلاب مال همه است؛ مملكت مال همه است؛ قدرت مال همه است. ما انقلاب كرده‌ايم كه قدرت را از انحصار، بيرون بياوريم و كسى را بر ديگرى امتيازى نباشد.

شما ملاحظه مى‌فرماييد كه با وجود مشكلات فراوانِ زمان جنگ، بحمد الله جز در مواردى خاص، مملكت به خوبى اداره مى‌شود و مشكلات اقتصادى مهار شده است. مواد غذايى و بهداشتى به اندازه كافى، در دسترس مردم قرار دارد.

حلّ مشكلات اقتصادى، خود به خود و بدون سبب نبوده است. عده‌اى براى حلّ مشكلات اقتصادى زحمت كشيده‌اند و كار كرده‌اند. در بخش نفت، در صرفه‌جويى هزينه‌هاى دولتى، در كنترل واردات، در خريد مازاد گندمِ توليد شده توسط كشاورزان- كه بحمد الله هر سال رو به افزايش است- و در ساير زمينه‌هاى اقتصادى، تلاش فراوانى صورت گرفته است تا توانسته‌اند مشكلات اقتصادى را آنچنان كه مى‌بينيد، مهار كنند.

در بخش كشاورزى، دولت براى حمايت از منافع مصرف كنندگان و توليد كنندگان‌