استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩٨ - قيام

[٧٨٦] سؤال ١٣٥: اگر شخصى در صورت ايستاده نماز خواندن، قادر به انجام دادن ركوع و سجود نباشد و مجبور باشد آنها را با اشاره به جا آورد، ولى در صورت نشسته به جا آوردن نماز، بتواند ركوع در حال نشسته و سجود را به جا آورد، وظيفه‌اش چيست؟

پاسخ: نماز را به صورت نشسته و به همان كيفيت ذكر شده بخواند.

[٧٨٧] سؤال ١٣٦: مكلّفى كه به علت ناتوانى، قدرت بر ايستادن در طول نماز را ندارد، ولى مقدارى از آن را مى‌تواند ايستاده بخواند، به چه صورت بايد نماز بخواند؟ نشسته يا ايستاده يا تركيبى از هر دوى آنها؟

پاسخ: بايد نماز را در حال ايستاده شروع كند و هر گاه كه از ايستادن عاجز شد، بنشيند و اگر دوباره قدرت بر ايستادن پيدا كرد، بايستد. به عبارت ديگر، هر موقع كه قادر به ايستادن است، نماز را ايستاده مى‌خواند و هر موقع كه نتواند ايستاده بخواند، آن را نشسته به جا مى‌آورد.

[٧٨٨] سؤال ١٣٧: كسى كه بر اثر سرگيجه در بين نماز، مجبور مى‌شود كه مدتى را بنشيند، چگونه نمازش را ادامه دهد؟

پاسخ: اگر مدت سرگيجه مقدار كمى است كه موالات نماز به هم نمى‌خورد، پس از نشستن و رفع شدن سرگيجه برخيزد و نمازش را ادامه دهد و اگر مدت آن طولانى است، در مدتى كه نمى‌تواند ايستاده نماز بخواند، نشسته نمازش را ادامه دهد.

[٧٨٩] سؤال ١٣٨: شخصى كه مى‌تواند به طور ايستاده نماز بخواند، ولى به جهت وضعيت جسمى خود، احتمال زياد مى‌دهد كه ايستاده نماز خواندن در دراز مدت به او صدمه وارد كند، آيا جايز است كه نشسته نماز بخواند؟

پاسخ: اگر تشخيص پزشكان موثّق، براى او خوفِ ضرر قابل اعتنا در مورد نماز ايستاده را در پى داشته باشد، به صورت نشسته نماز بخواند.