استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩٧ - قيام

نشستن؟

پاسخ: وظيفه‌اش خواندن نماز در حال قيام است و قيام با همه اقسامش (اگر ايستادن بر آن صدق كند)، بر نشستن مقدّم است.

[٧٨٢] سؤال ١٣١: كسى كه قادر نيست ايستاده نماز بخواند، ولى مى‌تواند بر روى زانوهاى خود بايستد، آيا بايد به اين صورت نماز بخواند يا به حالت نشسته؟

پاسخ: مى‌تواند نشسته نماز بخواند، اگر چه احتياط اين است كه مانند شخص ايستاده بر روى زانوهاى خود بايستد و به همان صورت، نماز خود را بخواند.

[٧٨٣] سؤال ١٣٢: فردى در بين نماز، مدت كوتاهى از روى عمد يك پاى خود را بلند كرده و دوباره به زمين مى‌گذارد. آيا نمازش صحيح است؟

پاسخ: در موقع عدم اشتغال به قرائت نماز و تسبيحات اربعه، نمازش صحيح است؛ ولى هنگام اشتغال، بنا بر احتياط واجب بايد هر دو پا روى زمين باشد.

[٧٨٤] سؤال ١٣٣: آيا ايستادن در نماز بر روى يك پا يا بر روى انگشتان يا پاشنه پا، به جهت درد پا يا در حال اختيار، صحيح است يا نماز را باطل مى‌كند؟

پاسخ: در حال اشتغال به حمد و سوره و تسبيحات اربعه ايستادن بر روى يك پا در حال اختيار، بنا بر احتياط جايز نيست و در حال اضطرار اشكال ندارد و در بقيه موارد ذكر شده در سؤال، در حال اضطرار و اختيار بلا مانع است، به شرط آن كه از حال انتصاب و استقرار خارج نشود.

[٧٨٥] سؤال ١٣٤: اگر انسان در حالت ايستاده، قادر به انجام ركوع نباشد، نماز را بايد ايستاده بخواند يا نشسته؟

پاسخ: نماز را نشسته بخواند و در حال نشسته ركوع كند و بنا بر احتياط واجب يك نماز نيز در حال ايستاده بخواند و ركوع را با اشاره به جا آورد.