انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٧٦ - فلسفه و حكمت حرام

اخلاقى را براى تحريم خوك ارائه كرده‌اند؛ از جمله به باور محمدبن‌سيرين، از چهارپايان تنها خوك و الاغ هستند كه عمل قوم لوط را انجام مى‌دهند؛ و ازاين‌رو گوشت حمار را نبايد خورد كه سرشت خبيث خود را هنگامى كه بر الاغ نرى سوار شد، نشان مى‌دهد؛ ازاين‌روست كه اين را رجس خوانده‌اند.[١]

شراب نيز در همه اديان الهى حرام بوده، و هيچ آيينى كه از تحريف بشر مصون مانده باشد، نوشيدن آن را جايز ندانسته است؛ چنان كه در روايتى از امام رضا (ع) آمده است:

«ما بعث الله نبياً الا بتحريم الخمر ...:

خداوند هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد، جز آنكه شراب را در شريعت او حرام نمود».[٢] در قرآن نيز حكمت تحريم شراب را با توجه به آيه (إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ ...)[٣] مى‌توان ايجاد دشمنى بين مؤمنان، مولّد كينه، بازداشتن از ياد خدا و نماز دانست؛ همچنين آيه (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌)[٤] نيز به دو نكته پيرامون تحريم شراب اشاره كرده است:

الف- ايمان و شراب‌خوارى با هم سازگار نيستند؛

ب- نوشيدن شراب و انجام قمار در رديف بت‌پرستى است.

زيان‌هاى معنوى شراب‌خوارى، مهم‌تر از زيان‌هاى جسمى و مادى آن است؛ در اين باره دانشمندان غربى ثابت كرده‌اند كه جوان‌هاى‌

[١]. الجامع لأحكام القرآن، ج ٧، ص ٧٨.

[٢]. تفسير القمى، ج ١، ص ١٩٤.

[٣]. مائده: ٩١.

[٤]. مائده: ٩٠.