رَسُولٌ بِما لا تَهْوى‌ أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا ما يُؤْمِنُونَ‌)[١] (همچنين ر. ك: نساء، ١٣٦، ١٥٠ و ١٥١؛ اعراف، ١٠١؛ يونس، ٧٤؛ ابراهيم، ٩؛ غافر، ٢١، ٢٢، ٤٩ و ٥٠؛ تغابن، ٥ و ٦)؛ «كفر به خدا»: (إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ خَتَمَ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ وَ عَلى‌ سَمْعِهِمْ وَ عَلى‌ أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌)[٢] (همچنين ر. ك: بقره، ٣٩، ٨٨، ١٢٦، ١٣٦، ١٣٧؛ آل‌عمران، ١٧٩؛ توبه، ٢٩؛ نحل، ١٠٦؛ عنكبوت، ٥٢ و ٥٤؛ سبأ، ٣١- ٣٣؛ «كفر به قرآن»: (وَ آمِنُوا بِما أَنْزَلْتُ مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ وَ لا تَكُونُوا أَوَّلَ كافِرٍ بِهِ ...)[٣] (همچنين ر. ك: بقره، ٨٩، ٩٠، ٩٩ و ١٢١؛ «كفر به كتاب‌هاى آسمانى»: (قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى‌ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ ما أُوتِيَ مُوسى‌ وَ عِيسى‌ وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌)؛[٤] «كفر به محمّد (ص)»: (وَ لَمَّا جاءَهُمْ‌

[١]. بقره: ٨٧ و ٨٨:« پس چرا هر گاه پيامبرى چيزى را كه خوشايند شما نبود برايتان آورد، كبر ورزيديد؟ گروهى را دروغگو خوانديد و گروهى را كشتيد و گفتند:" دل‌هاى ما در غلاف است"؛[ نه، چنين نيست‌] بلكه خدا به سزاى كفرشان، لعنتشان كرده است، پس آنان كه ايمان مى‌آورند چه اندك شماره‌اند».

[٢]. بقره: ٦ و ٧.

[٣]. بقره: ٤١:« و بدانچه نازل كرده‌ام- كه مويد همان چيزى است كه با شماست- ايمان آريد؛ و نخستين منكر آن نباشيد ...».

[٤]. بقره: ١٣٦ و ١٣٧:« بگوييد:" ما به خدا، و به آنچه بر ما نازل شده، و به آنچه بر ابراهيم و اسحاق و يعقوب و اسباط نازل آمده، و به آنچه به موسى و عيسى داده شده، و به آنچه به همه پيامبران از سوى پروردگارشان داده شده، ايمان آورده‌ايم؛ ميان هيچ يك از ايشان فرق نمى‌گذاريم؛ و در برابر او تسليم هستيم" پس اگر آنان‌[ هم‌] به آنچه شما بدان ايمان آورده‌ايد، ايمان آوردند، قطعاً هدايت شده‌اند؛ ولى اگر روى برتافتند، جز اين نيست كه سر ستيز[ و جدايى‌] دارند؛ و به زودى خداوند[ شر] آنان را از تو كفايت خواهد كرد، كه او شنواى داناست».