انسان در تراز قرآن
(١)
فهرست مطالب
٥ ص
(٢)
سخن آغاز
١١ ص
(٣)
فصل نخست انسان، هيچ هست يافته
١٥ ص
(٤)
اشاره
١٥ ص
(٥)
يقين به آفرينش
١٧ ص
(٦)
اشاره
١٧ ص
(٧)
يحيى(ع)، تمثيل آفرينش
١٧ ص
(٨)
الله، آفريدگار انسان
١٩ ص
(٩)
انسان، هيچ هست يافته
١٩ ص
(١٠)
فراسوى آفرينش انسان
٢١ ص
(١١)
ترديد در آفرينش
٢٥ ص
(١٢)
اشاره
٢٥ ص
(١٣)
انسان، منكر رستاخيز
٢٧ ص
(١٤)
ترديد و تذكر
٢٧ ص
(١٥)
خاستگاه ترديد
٢٨ ص
(١٦)
نسيان
٢٨ ص
(١٧)
فقدان عقلانيت
٢٩ ص
(١٨)
عناد
٣٠ ص
(١٩)
فصل دوم نيكوترين آفريده
٣٣ ص
(٢٠)
اشاره
٣٣ ص
(٢١)
انسان، تبلور آفرينش احسن
٣٤ ص
(٢٢)
خير كثير
٣٥ ص
(٢٣)
تناسب و سازوارى
٣٥ ص
(٢٤)
نفخ روح
٣٦ ص
(٢٥)
تركيب تضاد
٣٧ ص
(٢٦)
عقلانيت، تكليف و رستاخيز
٣٨ ص
(٢٧)
كرامت و فضيلت انسان
٣٨ ص
(٢٨)
فصل سوم آفرينشى هدفمند
٤٣ ص
(٢٩)
اشاره
٤٣ ص
(٣٠)
قرآن و هدف آفرينش
٤٥ ص
(٣١)
1 تبيين هدف
٤٥ ص
(٣٢)
الف - عملكرد برتر
٤٥ ص
(٣٣)
ب پرستش خداوند
٥١ ص
(٣٤)
ج - آگاهى از قدرت و علم خداوند
٥٣ ص
(٣٥)
د - رحمت يا اختلاف
٥٥ ص
(٣٦)
تلفيق و پيوند اهداف آفرينش انسان
٥٧ ص
(٣٧)
2 نفى پوچ گرايى
٥٩ ص
(٣٨)
نفى لعب
٦١ ص
(٣٩)
نفى عبث
٦٢ ص
(٤٠)
نتيجه گيرى
٦٤ ص
(٤١)
فصل چهارم راه و توشه
٦٩ ص
(٤٢)
اشاره
٦٩ ص
(٤٣)
راه
٧١ ص
(٤٤)
شناخت راه
٧١ ص
(٤٥)
راه خدايى
٧٤ ص
(٤٦)
رهيافت ها
٧٧ ص
(٤٧)
توشه
٧٨ ص
(٤٨)
توشه علمى؛ راه و راهنما
٨١ ص
(٤٩)
توشه عملى و تلاش صالح
٨٢ ص
(٥٠)
تعالى و سعى انسان
٨٢ ص
(٥١)
توشه اخلاقى؛ منش خداگونه
٨٦ ص
(٥٢)
فصل پنجم همراه با راهنمايان
٨٩ ص
(٥٣)
اشاره
٨٩ ص
(٥٤)
الف - منذر و هادى
٩٠ ص
(٥٥)
منذر
٩٠ ص
(٥٦)
هادى
٩١ ص
(٥٧)
تفاوت منذر با هادى
٩٣ ص
(٥٨)
تفاوت انذار و هدايت
٩٣ ص
(٥٩)
ب - امام
٩٤ ص
(٦٠)
ويژگى هاى راهنمايان
٩٧ ص
(٦١)
1 هم جنس بشر
٩٧ ص
(٦٢)
2 جعل الهى
٩٨ ص
(٦٣)
3 هدايت به امر
٩٩ ص
(٦٤)
4 وحى خيرات
١٠٠ ص
(٦٥)
5 عبادت مستمر
١٠٢ ص
(٦٦)
6 صبر و يقين
١٠٣ ص
(٦٧)
حشر با امام
١٠٤ ص
(٦٨)
نكات
١٠٤ ص
(٦٩)
فصل ششم ستايش و بندگى
١٠٩ ص
(٧٠)
اشاره
١٠٩ ص
(٧١)
سجده، نماد ستايش خداوند
١١٠ ص
(٧٢)
سجده در قرآن
١١٠ ص
(٧٣)
معناشناسى
١١١ ص
(٧٤)
گونه ها
١١٥ ص
(٧٥)
ستايشگران
١١٦ ص
(٧٦)
آسمان و زمين
١١٧ ص
(٧٧)
سايه ها
١١٩ ص
(٧٨)
گياهان و درختان
١٢١ ص
(٧٩)
فرشتگان
١٢٢ ص
(٨٠)
انسان
١٢٣ ص
(٨١)
نشانگان ستايش
١٢٩ ص
(٨٢)
تمايز مؤمنانه در قيامت
١٢٩ ص
(٨٣)
نشانگان اسلام
١٣٠ ص
(٨٤)
گرد عبادت
١٣٠ ص
(٨٥)
فصل هفتم مرزهاى الهى
١٣٣ ص
(٨٦)
اشاره
١٣٣ ص
(٨٧)
حرام؛ مرزهاى شريعت
١٣٤ ص
(٨٨)
معناشناسى حرام
١٣٤ ص
(٨٩)
سبك شناسى قرآن در بيان مرزهاى شريعت
١٣٩ ص
(٩٠)
الف - نهى از عمل
١٤٠ ص
(٩١)
ب - توصيف عمل به عناوين مجرمانه
١٤٠ ص
(٩٢)
ج - نفى مشروعيت عمل
١٤١ ص
(٩٣)
د - نفى رضايت، محبوبيت الهى و خير بودن
١٤١ ص
(٩٤)
ه - تبيين پيامدهاى ناگوار دنيوى و اخروى رفتار
١٤١ ص
(٩٥)
و - اعراض و نفرت پيامبران الهى
١٤٢ ص
(٩٦)
منشأ و خاستگاه حرمت
١٤٢ ص
(٩٧)
گستر حرام در قرآن
١٥٠ ص
(٩٨)
الف - عقايد
١٥١ ص
(٩٩)
ب - گفتارها
١٥٥ ص
(١٠٠)
ج - رفتارها
١٥٨ ص
(١٠١)
امنيتى و نظامى
١٥٩ ص
(١٠٢)
جنسى
١٦١ ص
(١٠٣)
فرهنگى - اجتماعى
١٦٣ ص
(١٠٤)
اقتصادى
١٦٦ ص
(١٠٥)
اخلاقى
١٦٧ ص
(١٠٦)
د - خوردنى ها و نوشيدنى هاى حرام
١٧٠ ص
(١٠٧)
خبائث
١٧٤ ص
(١٠٨)
فلسفه و حكمت حرام
١٧٥ ص
(١٠٩)
اضطرار و حرام
١٧٧ ص
(١١٠)
فصل هشتم دشمن
١٧٩ ص
(١١١)
اشاره
١٧٩ ص
(١١٢)
1 ابليس، دشمن بيرونى
١٨٣ ص
(١١٣)
دشمنى در مرحله آفرينش
١٨٣ ص
(١١٤)
پيام ها
١٨٨ ص
(١١٥)
دشمنى در بهشت
١٨٩ ص
(١١٦)
پايان فريب ابليس؛ سقوط آدم
١٩٦ ص
(١١٧)
دشمنى در دنيا
١٩٨ ص
(١١٨)
2 نفس، دشمن درونى
٢٠١ ص
(١١٩)
كتاب نامه
٢٠٥ ص
(١٢٠)
فهرست آيات
٢١٣ ص
(١٢١)
فهرست روايات
٢٣٢ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٥٣ - الف - عقايد

وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا إِلهٌ واحِدٌ وَ إِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌)؛[١] «الحاد»: (إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقى‌ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ)؛[٢] «خواندن خدا با اسما و صفات حاكى از نقص و محدوديت»: (وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‌ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‌)؛[٣] «بت‌پرستى»: (... فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً ....)؛[٤] «اعتقاد به غير اسلام»: (وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ‌)[٥]؛ «كفر به اسلام»: (إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ* خَتَمَ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ وَ عَلى‌ سَمْعِهِمْ وَ عَلى‌ أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌)؛[٦] «كفر به انبيا»: (أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ‌


[١]. مائده: ٧٣:« كسانى كه‌[ به تثليث قائل شده و] گفتند:" خدا سومين‌[ شخص از] سه‌[ شخص يا سه اقنوم‌] است"، قطعاً كافر شده‌اند، و حال آنكه هيچ معبودى جز خداى يكتا نيست؛ و اگر از آنچه مى‌گويند باز نايستند، به كافران ايشان عذابى دردناك خواهد رسيد».

[٢]. فصلت: ٤٠:« كسانى كه در[ فهم و ارائه‌] آيات ما كژ مى‌روند بر ما پوشيده نيستند؛ آيا كسى كه در آتش افكنده مى‌شود بهتر است يا كسى كه روز قيامت آسوده‌خاطر مى‌آيد؟ هرچه مى‌خواهيد بكنيد كه او به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست».

[٣]. اعراف: ١٨٠:« و نام‌هاى نيكو به خدا اختصاص دارد؛ پس او را با آنها بخوانيد، و كسانى را كه در مورد نامهاى او به كژى مى‌گرايند رها كنيد. زودا كه به‌[ سزاى‌] آنچه انجام مى‌دادند كيفر خواهند يافت».

[٤]. بقره: ٢٢:« همان‌[ خدايى‌] كه زمين را براى شما فرشى‌[ گسترده‌] و آسمان را بنايى‌[ افراشته‌] قرار داد؛ و از آسمان آبى فرود آورد؛ و بدان از ميوه‌ها رزقى براى شما بيرون آورد؛ پس براى خدا همتايانى قرار ندهيد، در حالى كه خود مى‌دانيد».

[٥]. آل عمران: ٨٥:« و هركه جز اسلام، دينى‌[ ديگر] جويد، هرگز از وى پذيرفته نشود، و وى در آخرت از زيانكاران است».

[٦]. بقره: ٦ و ٧:« در حقيقت كسانى كه كفر ورزيدند- چه بيمشان دهى، چه بيمشان ندهى- برايشان يكسان است؛[ آنها] نخواهند گرويد؛ خداوند بر دل‌هاى آنان، و بر شنوايى ايشان مُهر نهاده؛ و بر ديدگانشان پرده‌اى است؛ و آنان را عذابى بزرگ است».