رشيد رضا، در ادامه، برخي از وجوه تعارض روايات دجال را برشمرده و متذكر مي‌شود كه برخي از شارحان صحيحين سعي كرده‌اند، با تكلف، ميان اين روايات متعارض جمع كنند كه در نظر محققان پذيرفته نيست.[٤]

رشيد رضا با همين معيار به نقد و رد احاديث مهدي نيز مي‌رود. او در كنار ادله ديگري كه براي رد احاديث مهدي برشمرده، به تعارض اين روايات اشاره كرده و بيان مي‌كند كه تعارض در روايات مهدي نسبت به احاديث قبلي آشكارتر و شديدتر است:

و أ ما التعارض في احاديث المهدي فهو أقوی و أظهر، و الجمع بين الروايات فيها أعسر و المنكرون لها أكثر.[٥]

حتي مي‌گويد به همين دليل است كه صحيحين روايات مهدي را نقل نكرده‌اند . رشيد رضا دربارة احاديث مهدي به ريشه‌يابي اختلاف و تعارض اين روايات پرداخته و مدعي مي‌شود كه علت اين اختلاف آن است كه شيعيان جهت قرار دادن خلافت در فرزندان امام علي٧، اين احاديث را وضع كرده و بني عباس نيز احاديثي را به نفع خود جعل كردند و بدين‌سان اختلاف شديدي در اين روايات به وجود آمد.[٦]

دربارة به کار‌گيري اين معيار در المنار بايد بگوييم که رشيد رضا به قدر مشترك روايت مختلف و متعارض توجه نداشته است؛ به عنوان مثال، به گفتة محدثان اهل سنت در ميان احاديث مهدي٤، حديث صحيح و حسن وجود دارد؛ چنان‌كه حديث ضعيف و موضوع نيز يافت مي‌شود و آن مقدار از احاديث مهدي ـ كه صحيح و يا حسن هستند ـ ، اختلاف و تعارضي ندارند و به حد تواتر معنوي مي‌رسند. بسياري از محدثان اهل سنت به تواتر آن اشاره كرده‌اند؛ همچون سخاوي در فتح المغيث،[٧] ابن‌حجر در تهذيب التهذيب.[٨] با اين وجود، مشخص نيست چرا رشيد رضا به اين اقوال توجه نكرده و ادعا كرده است كه:

[١]. همان، ج٨، ص١٤٩.

.[٥١١] همان، ج٨، ص١٥٣ و ١٥٦.

.[٥١٢] همان، ج٩، ص٤٩٨ يا ٤٩٩.

.[٥١٣] همان، ج٩، ص٥٢١.

.[٥١٤] همان، ج١١، ص١٧٠.

.[٥١٥] همان، ج١، ص٨٥.

.[٥١٦] همان، ج٤، ص٢٢٦؛ همچنين رك: همان، ج٥، ص١٥.

.[٥١٧] همان، ج٩، ص٤٨٣.