١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٣٧ - جامعة آرماني در كلام حضرت فاطمة زهرا

جامعة غير آرماني از نظر حضرت زهرا٣

به گواهي تاريخ، پس از رحلت پيامبر٦ در مدينه دو حركت متفاوت پديد آمد:

حركتي بود كه مي‌خواست مسير حكومت در راه‌هاي ترسيم شدة عصر پيغمبر باشد و حركتي كه استقرار نظام سياسي تازه را ـ هر چند با سنت رايج مطابقت ننمايد ـ ضروري مي‌دانست … فاطمه٣ و شوهرش و خاندان پيامبر و تني چند از ياران آنان، پيشروان حركت نخستين بودند و گروهي (بيشتر مهاجران و كمتر انصار) رهبران حركت ديگر.[١]

اين دو حركت تضادهايي را در جامعة اسلامي آن روز به وجود آورد و موجب چالش‌هايي شديد شد؛ به گونه‌اي كه گذشت قرن‌ها نيز نتوانست آنها را از بين ببرد. از همين روي، حضرت زهرا٣ در كلام خود دو جامعة آرماني و غير آرماني را ترسيم مي‌كنند.[٢]

جامعه‌اي كه آن حضرت در آن زندگي مي‌كردند، جامعه‌اي غير آرماني و بيمارگونه بود كه در آن هيچ چيز در جايگاه واقعي خود قرار نداشت. با آن‌كه پيامبر٦ امت‌هايي را به راه آورد كه در آيين‌ها و مذاهب، مختلف و متفرق بودند و بر پيشگاه آتش‌هاي برافروخته و بت‌ها اعتكاف و عبادت مي‌كردند و خداوندي را كه شناخت او فطري بشر است، انكار مي‌نمودند،[٣] پس از رحلت ايشان، اين امت‌ها بر لبة پرتگاهي از آتش گمراه كنندة شيطان قرار گرفتند[٤] و براي اجابت نداي شيطان و خاموش كردن انوار دين روشن خدا و نابودي سنت‌هاي پيامبر٦ آماده شدند،[٥] پس از اقرار به ايمان حيران شده، شرك ورزيدند[٦] و علم نفاق در ميان آنان ظاهر و جامة دين كهنه شد.[٧] به همين روي، پيمان شكني آغاز كردند[٨] و حرمت‌ها را پايمال نمودند،[٩] رشته‌هاي پيوند معنوي ميان خود و پيامبر را بريدند[١٠] و در كمين خاندان پيامبر نشسته،[١١] خواستار اخراج حضرتش از صحنة زندگي خود شدند[١٢] و آنان را كه شايستة زمامداري بودند، دور ساختند.[١٣] از آن سو، خود نيز دل به تن‌آساني جاودانه دادند و با راحت‌طلبي خلوت كردند و هر چه را اندوخته بودند، دور انداختند.[١٤] به همين دليل، به سستي اخلاق مبتلا شدند؛[١٥] اعمال


[١].انديشه‌هاي اهل مدينه فاضله، ص٢٧١.

[٢].آرمان‌شهر (مور)، ص٦٧.

[٣].حي بن يقظان و سلامان و ابسال، ص٥٥ و٧٣.

[٤].آرمان‌شهر (مور)، ص٦٠ و٦١ و٧٢.

[٥].جمهور، ص٢٦٧.

[٦].آرمان‌شهر (مور)، ص١٣٥.

[٧]. همان، ص٦١.

[٨].جمهور، ص٢٨٧.

[٩].همان، ص٢٩١ –٢٩٣.

[١٠]. زندگاني فاطمه زهرا٣، ص٨.

[١١]. مأخذ كلمات و سخنان منقول از حضرت زهرا٣ كتاب صحيفة الزهراء٣ گردآوري جواد قيومي اصفهاني است.

[١٢].خطبة فدك، ص٢٢٠.

[١٣]. همان، ص٢٢٦و٢٢٨.

[١٤]. همان،ص٢٣٠.

[١٥].همان، ص٢٣٠.