١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٢٤ - اخلاق سیاسی در رفتار پیامبر

«عمیر بن وهب» نزد رسول‌خدا آمده و از رسول الله برای او امان گرفت. پیامبر برای اطمینان صفوان
به در امان بودن، عمامه‌اي را که در هنگام فتح مکه بر سر مبارک خود بسته بود، به عمیر سپرد تا
به صفوان بدهد. و آن گاه که صفوان به همراه عمیر به مکه بازگشته، به نزد رسول‌خدا آمد، به آن حضرت گفت:

عمیر می‌گوید: که تو مرا امان داده‌ای؟

فرمود: راست گفته.

عرض کرد: پس دو ماه به من مهلت بده.

حضرت فرمود: من چهار ماه به تو مهلت دادم.[١]

كتابنامه

ـ انساب الأشراف، احمد بن يحيى بن جابر بلاذری، تحقيق: محمد حميد الله، مصر: دار المعارف، ١٩٥٩م.

ـ إيمان أبي طالب، سيد فخار بن معد موسوى، قم: انتشارات سيدالشهداء٧، ١٤١٠ق.

ـ البداية و النهاية، أبوالفداء اسماعيل بن عمر ابن‌کثیر دمشقی، بيروت: دار الفكر، ١٤٠٧ق/ ١٩٨٦م.

ـ بحار الأنوار، علامه مجلسى، بيروت: مؤسسة الوفاء، ١٤٠٤ق.

ـ بوستان، شیخ مصلح الدّین سعدی.

ـ تاريخ اليعقوبي، احمد بن ابى‌يعقوب یعقوبی، بيروت: دار صادر، بى‌تا.

ـ ترجمه قرآن، محمد مهدى فولادوند، قم: دارالقرآن الكريم دفتر مطالعات، اوّل، ١٣٧٦ش.

ـ تفسير العياشي، محمد بن مسعود عیاشی، تهران: چاپخانه علميه، ١٣٨٠ق.

ـ تفسير فرات، فرات بن ابراهيم كوفى، مؤسسه چاپ و نشر، بی‌جا، ١٤١٠ق.

ـ تفسير القمي، على بن ابراهيم بن هاشم قمى، قم: مؤسسه دارالكتاب، ١٤٠٤ق.

ـ تفسیر موضوعی قرآن کریم ـ مبـادی اخلاق در قرآن، عبدالله جوادی آملی، قم: مرکز نشر اسراء، چهارم، ١٣٨٤ش.

ـ تهذيب الأحکام، شیخ طوسى، تهران: دار الكتب الإسلاميه، ١٣٦٥ش.

ـ جامعه باز و دشمنان آن (جلد یکم: افلاطون)، کارل پوپر، ترجمه: امیر جلال الدّین اعلم، تهران: انتشارات سروش، دوم، ١٣٧٩ش.

ـ جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام، محمد حسن بن باقر بن عبد الرحيم صاحب جواهر (النجفي)، بيروت: دار إحياء التراث العربي، هفتم، بی‌تا.

ـ ديوان المبتدأ و الخبر في تاريخ العرب و البربر و من عاصرهم من ذوي الشأن الأكبر (تاريخ ‌ابن‌خلدون)، ابن‌خلدون عبد الرحمن بن محمد، تحقيق: خليل شحادة، بيروت: دار الفكر، دوم، ١٤٠٨ق/ ١٩٨٨م.


[١].هنگامی که آیات سورۀ برائت نازل شد، رسول‌خدا٦ ابوبکر را به سوی مکه فرستاده بود تا با مردم حج به جا آورد، برخی به آن حضرت عرض کردند: یا رسول الله خوب است این آیات را هم برای ابوبکر بفرستید تا او برای مشرکین قرائت کند؟ رسول‌خدا در پاسخ فرمود: کسی نباید آن را از طرف من ابلاغ کند جز آن‌که از خاندان من باشد. سپس علی بن ابی‌طالب٧ را خواسته به او فرمود: این آیات را بگیر و به مکه برو و در روز قربانی که مردم در منا اجتماع می‌کنند در میان مردم ابلاغ کن.