١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٣٥ - حجيّت و نقش دانشهای بشری در فهم و نقد روايات

فلسفه و نقش آن

علامه معتقد است كه حقايق اخبار خاندان نبوت، دريايي درك ناشدني است؛ چرا كه آن تالي تلو قرآن است.[١] و در ذيل ابواب «شناخت خدا» مي‌نويسد:

اينها معجزه ائمه: ماست كه هر كس نمي تواند از آن اطلاع يابد. بنابراين صدور اين احاديث از ائمه: خرق عادت است.[٢]

و در ذيل روايت «الواحِدُ بِلا تَأويلَ عَدَدٍ» مي‌گويد:

اين از دقايق علم توحيد و اسرار معارف الهي است كه فقط عقول مجرب در دقايق برهان به آن راه مي‌يابند و كلام امام علي٧ در ردّ كسانی است كه فكر مي‌كنند در شرع مسأله غامض و امر دقيق وجود ندارد.[٣]

لذا، در باب «ابطال دیدن خدا» در ذيل حديث چهارم مي‌نويسد:

ائمۀ ما باب استدلال عقلي بر ربوبيات را گشوده‌اند.[٤]

و به همين سبب احاديث شيعه را به دليل اشتمال بر مسائل معقول ستوده است.[٥]

او در جاي جاي آثارش، به اين مسأله اشاره كرده كه روايات ما، برهاني است و خطابي و اقناعي نبوده و مبين دقايق علم توحيد است. از اين رو، نبايد در تفسير آن به ذكر معاني ساده اكتفا كرد.[٦] لذا ضمن تأكيد بر علوم عقلي و ذكر پيشينۀ آن توضيح مي‌دهد كه علوم عقلي ميراث يونانيان كافر، و مضر به دين نيست؛ چرا كه حديث پيامبر٦ «الحکمة ضَالَةُ المـُؤمِن» ـ كه متفق عليه است ـ از سخن آن حضرت و هم كلام امير المومنين٧ رد اين تهمت مي‌كند[٧] و مي‌گويد:

فلسفه ـ كه در زمره علوم عقلي است ـ مضاد با دين نبوده است.[٨] و نمي توان گفت: هر چه فلسفه است بر خلاف دين است و نبايد در تفسير آورد.[٩]

فلسفه مقبول

اما آنچه اينجا قابل بررسي است، اين است كه با وجود آنچه آمد، شعرانی در برخي مواقع تصريح مي‌كند:

فلسفه يك طريقه واحد نيست[١٠] و لذا نبايد مسائل فلسفي را با عقايد ديني ممـزوج كرد.[١١]


[١]. مقدمه منهج الصادقين، ج٢، ص٨.

[٢]. شرح اصول الكافي، ج١٢، ص١٢.

[٣]. الوافي، ج٢٦، ص٤٦٧.

[٤]. منهج الصادقين، ج٢، ص٤٠٩.

[٥]. الوافي، ج٢٦، ص٥٥٥.

[٦]. همان، ج١، ص٣٠٧.

[٧]. «یکتاست نه به معنی عدد» ( شرح اصول الكافي، ج٤، ص١٩٠و ج٤، ص٨٤).

[٨]. همان، ج٣، ص١٧٦.

[٩]. همان، ج٣، ص٢٨١.

[١٠]. همان، ج٣، ص٢٢٨ و ج٣، ص٢١٦ و ج٤، ص١٨٠.

[١١]. «حکمت، گمشده مؤمن است» (روح الجنان، ج٣، ص١٣٩).