علامه در ذيل روايتي از امام رضا٧ آن را از «اضبط» احاديث در دانش نجوم مي‌داند[٣] و روايت «طَبائعُ الجِسمِ عَلي اَربَعَةٍ فَمِنها المـَوادُ الَّذي لا تُحيي النَفسَ اِلّا بِهِ وَ بِنَسيمِهِ وَ يَخرُجُ ما فِي الجِسمِ من داءٍ وعُفُونَةٍ» را موافق با طب مي‌داند كه علماي طب قديم ما زودتر از پزشكان اروپايي به كشف آن نايل آمده‌اند.[٤] و در شرح اين فراز از دعاي صحيفه كه مي‌فرمايد: «اَلَّلهُمَّ امزُج مِياهَهُم بِالوَباء»، مي‌نويسد:

به هر حال، كلام آن حضرت٧، از دقايق و اسرار علم طب است و از نور ولايت و روح امامت صادر گرديده است.[٥]

و در ذيل اين فراز صحيفه «و سكانُ الهواءِ و الارضِ و الماءِ» مي‌گويد:

با آن كه حكما، عناصر اربعه را آب و خاك و باد و آتش مي‌دانستند، اما حضرت٧
آتش را نياورد، چون در علوم عصري ثابت شده است بالاي عنصر هوا، كره آتش
موجود نيست.[٦]

و ادعيه ديگري را نيز با دانش پزشكي و وظايف الاعضا، تفسير كرده است.[٧]

او در ذيل كلام امام كه مي‌فرمايد: «الامام زمام الدين»، آن را يكي از اصول علم جامعه‌شناسي و از جمله قواعد سياسي بر مي‌شمرد كه دلالتش بر مقصود از هر كلام ديگر رساتر است[٨] و در ذيل روايت امام رضا٧ ـ كه در پاسخ به سؤالي از رؤيت، به خط خويش نوشتند: «اِتَّفَقَ الجـَميعُ لاتَمانُعَ بَينَهُم اِنَّ المـَعرِفَةَ مِن جَهَةِ الرُؤيَةِ ضَرورَةٌ» ـ مي‌نويسد:

[١]. علامه اين را ذيل شعري آورده كه ابان بن تغلب در تفسير آيه بدان استناد كرده است (مجمع البيان، ج٦، ص٤٣ و ج٩، ص١٠٤).

[٢]. قرآن در اسلام، ص١٥٧.

[٣]. منهج الصادقين، ج٧، ص٢٠١.

[٤]. همان، ج٢، ص٨.

[٥]. همان، ج٢، ص٤٠٩.

[٦]. همان، ج١٠، ص١١٨.

[٧]. مجمع البيان، ج٨، ص٤٢٥.

[٨]. «طبیعت‌های جسم روی چهار چیز استوار است، هوا که جان انسانی جز بدان و به نسیم آن زنده نباشد و هر درد و عفونت را از بدن بیرون کند» (الوافي، ج٢٦، ص٥٢٦).