كسي كه در جامعة آرماني حضرت زهرا٣ زندگي مي‌كند، معتقد است كه خداوند موجودات را با قدرت خويش از عدم و نيستي خلق كرده و با مشيتش پديد آورده؛ بي‌آن‌كه در آفرينش و خلقت آنان نيازي داشته باشد يا از نگارگريشان بهره و سودي بر او مترتب گردد. بنابر اين، هدف او از خلق و تكوين، استوار نمودن و بر پا داشتن حكمت الهي و آگاهي دادن بندگان به فرمانبري و طاعت و عبادت است. با خلقت، قدرت و توان خويش بر معبود مي‌نماياند و راه بندگي و عبوديت را نشان مي‌دهد و با گرامي‌داشت دعوت الهي خود، ثواب و عقاب را مقرر مي‌سازد تا بدين وسيله بندگان را از سختي و نقمت و عذاب برهاند و به سوي بهشت پاداش و ثواب اعمال رهنمون شود.[١]

ويژگي‌هاي عمومي جامعۀ آرماني

در چنين جامعة هدفمندي با چنين غرض والايي، تاريكي‌ها به روشني و نور تبديل شده، مشكلات برطرف گرديده، موانع رؤيت از مقابل چشم‌ها كنار رفته و بينايي حاصل شده است، مردم از گمراهي رسته‌اند و به دين استوار و محكم و به راه راست فراخوانده شده‌اند.[٢]

گره‌هاي كفر و تفرقه از هم گشوده،[٣] آتش شرك خاموش شده[٤] و خار نفاق از سر راه برداشته شده است.[٥] نداي هرج و مرج و فتنه و آشوب و طمع و تهمت آرام گرفته[٦] و به جاي آن دهان مردم به كلمة «اخلاص» باز شده[٧] و نظام دين آراسته است.[٨]مردم در اين جامعه در كمال آسايش زندگي مي‌كنند[٩] و از سفرة آسماني و نعمت‌هاي فراوان و بي‌شمار و عطاياي الهي متنعم مي‌شوند.[١٠]

جامعة آرماني حضرت زهرا٣ آن چنان نظام‌مند و قانون‌مدار است كه همه چيز، حتي خوردن و خفتن نيز در آن آدابي دارد. رعايت اين آداب و مقررات موجب رضايت و خرسندي اهالي اين جامعه و آرامش و طمأنينة آنان حتي در هنگام خواب مي‌شود.[١١] شبيه همين آرامش خاطر را در آرمان‌شهر نظامي در اقبالنامه مي‌بينيم:

دروغي نگوييم در هيچ باب

به شب باژگونه نبينيم خواب[١٢]