گفتارهایی در اخلاق اسلامی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٢ - بخش دوم رضا وتسلیم
معالجه کردن؛ اصلا تکلیف شرعی و تکلیف وجوبی است. اگر نکنید مسئول جان خودتان یا جان فرزندتان هستید. این برخلاف اصل رضاست. انسان باید راضی باشد؛ بیمار شدی؟ باید راضی باشی به وضعی که داری. اگر راضی و تسلیم هستیم پس این تکلیف شرعی برای دفع بیماری یا رفع بیماری برای چیست؟ البته اینهایی که عرض میکنم سؤالاتی بوده که از قدیم میکردهاند.
نارضایتی خدا و اصل رضا
سؤال دیگر: اگر انسان باید راضی باشد به آنچه که در عالم واقع میشود تحت عنوان اینکه آنچه در عالم واقع میشود قضای الهی است و به قضای الهی باید راضی بود، ما در بعضی از موارد میبینیم که قرآن تعبیر میکند که خداوند از این جریان ناراضی است، خداوند از این شخص یا از این کار ناراضی است. آیا ما راضی باشیم به چیزی که خدا از او راضی نیست و حال آنکه ما باید راضی باشیم به رضای الهی. مثلا به ما گفتهاند که اِنَّ اللهَ لَیبْغِضُ الْعَبْدَ الْفارِغَ[١] (جزء احادیث نبوی است) خداوند بنده بیکار را دشمن میدارد (از آن جهت که بیکار است؛ یعنی بیکاری را دشمن میدارد). ولی بالاخره این آدم بیکار است و این یک امری است که الآن موجود است. ما اگر وضع موجود را در این آدم یا در خودمان دوست داشته باشیم، دوست داریم چیزی را که خدا دوست ندارد بلکه دشمن دارد.
در قرآن این تعبیر هست: اِنَّ اللهَ لا یرْضی عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقینَ[٢](مفهوم اصلی فسق انحراف است) خداوند از مردم منحرف راضی نیست.
[١] . من لا یحضره الفقیه ج ٣ / ص ١٦٩؛ شرح نهجالبلاغه ابن ابی الحدید ج ١٧ / ص١٤٦.
[٢] . توبه / ٩٦.