دیگر از مردم چه می‌خواهد؟ پس آن قیامها برای چیست؟ آن رنجها و زحمتها برای چیست؟ موسی بن عمران اگر راضی است به آنچه که وجود دارد به عنوان اینکه ما راضی هستیم به قضای الهی، چرا به مبارزه با فرعون برمی‌خیزد؟ و پیغمبر اکرم اگر راضی است چرا آن وضع را در مکه به وجود می‌آورد که بعد منتهی می‌شود به جریانهای دیگری که ما می‌دانیم.

و بلکه بسیاری از دستورهایی که در خود دین هست بلکه اساس دستورهای دینی بر نارضایتی است.

دعا و اصل رضا

مثلا یکی از دستورهایی که ما داریم ـ و این ایراد خیلی مقدّسانه هم هست ـ دعاست. ما موظفیم که دعا بکنیم. قدر مسلّم دعا یک کار لغو نیست. وقتی که ما دعا می‌کنیم و در دعا مثلا وسعت روزی می‌خواهیم، طول عمر می‌خواهیم، عافیت برای فرزندان خودمان می‌خواهیم (این چیزهایی که معمولا در دعا می‌خواهیم) آیا خود این بر خلاف اصل رضا نیست؟ وقتی که شما به وسیله دعا توسعه رزق می‌خواهید، معنایش این است که به آنچه که دارید قانع نیستید، از آنچه که دارید راضی نیستید. پس این بر خلاف آن خُلق است. وقتی که طول عمر می‌خواهید، معلوم می‌شود که نگران این هستید که عمرتان کوتاه باشد و از آن ناراضی هستید. پس این خودش یک نوع نارضایتی است.

برخی تکالیف اسلامی و اصل دعا

و همچنین بسیاری از اقداماتی که واجب است و جزو تکالیف اسلامی است. مثلا اگر شما مریض شدید یا فرزندتان مریض شد ـ خصوصا اگر احساس کنید که این مرض خطرناک است ـ شرعا بر شما واجب است