او گفت: برای خود جانشین معین کن چه اینکه تو در سه روز آینده خواهی مرد.
عمر گفت: چه کسی این خبر را به تو داده است؟ گفت: آن را در کتاب خدا- تورات- یافته‌ام! عمر گفت: تو عمر بن خطاب را در تورات می‌یابی؟ گفت: البته نه، ولی مشخصات و صفات تو آنجا آمده و نشان می‌دهد که اجلت سر آمده است» [١].
احمد امین در ذیل این داستان می‌گوید: «اگر این داستان درست باشد به معنای این است که کعب از توطئه قتل عمر آگاه بوده است و آن را بدینگونه، به رنگ اسرائیلیات در آورده است. این روایت میزان توانایی او را بر جعل و تزویر، آشکار می سازد» [٢].
ابو ریّه نیز گفته است: «از جمله کسانی که در توطئه قتل عمر شرکت داشت و نقش فعّالی در این زمینه ایفا کرد، کعب الاحبار بود و این موضوع آن قدر روشن است که جز ناآگاهان در آن تردید نمی‌ورزند» [٣]. ابن سعد نقل می‌کند که:
«کعب الاحبار می‌گفت: در بنی اسرائیل فرمانروایی بود که سرنوشت او سخت شبیه سرنوشت عمر بود و ما هرگاه او را به یاد می‌آوریم به یاد عمر می‌افتیم و هرگاه عمر را یاد می‌کنیم او را به خاطرمان می‌آید. در کنار آن فرمانروا پیامبری بود که به او وحی می‌شد، خدا به آن پیامبر وحی کرد که به فرمانروا بگوید: برای خود جانشین معیّن کن و وصیّت خود را بنویس که تا سه روز دیگر خواهی مرد. آن پیامبر این خبر را به او رساند، چون روز سوم فرا رسید در میانه دیوارها و تخت خود فرو افتاد ولی با خدا به گفتگو نشست و عرضه داشت: پروردگارا! تو می‌دانی که من در مقام حکومت عدالت پیشه کرده بودم و در مواقع اختلاف تنها از خواست و اراده تو پیروی کردم و ... و ... اکنون از تو می‌خواهم آن مقدار بر عمر من بیفزایی که فرزندم بزرگ شود و مردمان تحت فرمانم به پیشرفت لازم دست یابند. پس خدا به پیامبر وحی فرستاد و

[١] در تاریخ طبری، ج ٤، ص ١٩١، ذیل حوادث سال ٢٣ آمده است: «عمر در کمال صحت و سلامت بود که روزی کعب نزد او آمد و گفت: یک روز گذشت و دو روز دیگر باقی مانده است. فردای آن روز دوباره نزد عمر آمد و گفت: دو روز گذشت و یک روز و شب باقی مانده و همین امشب را فرصت داری. چون صبح شد و عمر به قصد اقامه نماز از منزل خارج شد، ابو لؤلؤ او را مضروب ساخت».
[٢] فجر الاسلام، ص ١٦١.
[٣] اضواء علی السنة المحمّدیه، ص ١٥٥.