ابو داوود نخعی، اسحاق بن نجیح ملطی، غیاث بن ابراهیم نخعی، مغیرة بن سعید کوفی، احمد بن عبد اللّه جویباری، مأمون بن احمد هروی، محمد بن عکاشه کرمانی و محمد بن قاسم کانکانی». وی از ابو عبد اللّه محمد بن عباس صبّی نقل می‌کند که گفت:
«از سهل بن سری شنیدم: احمد بن عبد اللّه جویباری و محمد بن عکاشه کرمانی و محمد بن تمیم فارابی بیش از ده هزار حدیث از زبان پیامبر صلّی اللّه علیه و آله جعل کرده‌اند». [١]
علامه امینی فهرستی از اسامی جعل‌کنندگان حدیث را که آشکارا و بی‌محابا بر پیامبر صلّی اللّه علیه و آله دروغ بسته‌اند تحت عنوان «سلسلة الکذّابین و الوضّاعین» در کتاب ارزشمند «الغدیر» آورده و در آنجا به نام مهمترین افرادی که جعل حدیث کرده‌اند اشاره کرده است. در اینجا نمونه‌هایی از آن را می‌آوریم: [٢] ١. ابراهیم بن فضل، ابو منصور اصفهانی (متوفای ٥٣٠) یکی از حافظان حدیث به شمار می‌آید. وی در بازار اصفهان می‌ایستاد و از حفظ- و با سند مجعول- حدیث می‌ساخت و نقل می‌کرد. معمر می‌گوید: «او را در بازار دیدم که احادیث ناشناخته‌ای را با سندهای ساختگی روایت می‌کرد. با دقّت در او تأمل کردم؛ به صورت شیطان به نظرم آمد».
٢. ابراهیم بن هدبه بصری؛ دروغگویی که اباطیل فراوان نقل کرد. او از زبان انس حدیث جعل می‌کرد. وی از رقاصان بصره بود که برای رقص به مجالس عروسی دعوت می‌شد و شراب می‌نوشید، تا سال ٢٠٠ زنده بود.
٣. احمد بن حسن بن ابان بصری؛ از اساتید بزرگ طبرانی است. او کذّابی بود که از زبان افراد ثقه حدیث جعل می‌کرد.
٤. احمد بن داوود، پسر خواهر عبد الرزاق؛ از دروغگوترین مردمان بود. همه احادیثش منکر (ناشناخته) است.
٥. احمد بن عبد اللّه شیبانی، ابو علی جویباری؛ دروغگویی که حدیث بسیار ساخت. بیهقی می‌گوید: «من او را در زمینه جعل حدیث خوب می‌شناسم؛ او بیش از هزار حدیث از زبان پیامبر جعل کرده است. از حاکم نیشابوری شنیدم می‌گفت:
این مرد دروغ‌پرداز خبیثی است که برای بیان فضیلت برخی اعمال احادیث زیادی

[١] الموضوعات، ج ١، ص ٤٧ و ٤٨.
[٢] ر. ک: الغدیر، ج ٥، ص ٢٧٥- ٢٠٩.