منبع سرشار تفسیری شناخته شود، تا آنجا که امام شافعی، همگان را ریزه‌خوار سفره گسترده مقاتل می‌داند. [١]
دکتر شحّاته می‌گوید: «آنچه درباره مقاتل بن سلیمان، به عنوان یک مفسّر توانمند، جلب توجّه می‌کند، جنبه تفسیر هر آیه، با اندیشه آزاد و خرد تابناک او است تا آنجا که دانشمندی بزرگ مانند امام شافعی درباره آن می‌گوید: هر که آهنگ تفسیر کند هر آینه بر خوان نعمت مقاتل بن سلیمان نشسته است». [٢]
شحّاته می‌گوید: «ویژگی تفسیر مقاتل در ساده و رسا بودن عبارت‌های آن است، علاوه بر احاطه بر معانی واژه‌های قرآنی و بیان شبیه و نظایر آن، که در جای جای قرآن و سنت آمده است، که آن را به صورت «سهل و ممتنع» [٣] در آورده ... از دیدگاه من، تفسیر مقاتل در حوزه‌های تفسیری بی‌نظیر است و به رغم گذشت بیش از دوازده قرن، هنوز این تفسیر، در انسان این احساس را به وجود می‌آورد که گویی این تفسیر، با چنین شیوه شیوا، برای امروز نوشته شده است. در نقل آراء و نقد و ترجیح، راه کوتاه را پیموده و چندان وارد مباحث جدلی نگردیده است.
از لحاظ احاطه بر معانی قرآن، در عین جامعیّت، فشرده بیان کرده است و در عین ایجاز، رعایت ایفاء (رسا بودن) به طور شایسته شده است، و دیگر مزایای این تفسیر که در حجم کم ولی محتوایی بسیار به جهان علم تقدیم داشته است». [٤]

شیوه تفسیر مقاتل‌

این تفسیر، به صورت پیوسته تمامی آیات را- آنجا که به تبیین نیاز داشته- تفسیر کرده است. عقل و نقل، هر دو رعایت شده و با عبارت‌هایی کوتاه و فشرده و در عین حال رسا و شیوا، بیشتر بر اساس تفسیر قرآن به قرآن تکیه داشته است. برای نمونه، در تفسیر سوره «حمد» چنین می‌خوانیم:
«الحمد للّه»؛ یعنی الشکر للّه. «ربّ العالمین»؛ یعنی: الجنّ و الإنس. «الرّحمان الرّحیم»

[١] داوودی در طبقات المفسرین (ج ٢، ص ٣٣٠، شماره ٦٤٢) از امام شافعی نقل می‌کند: «الناس کلّهم عیال علی مقاتل بن سلیمان فی التفسیر».
[٢] «من أراد التفسیر فهو عیال علی مقاتل». تفسیر مقاتل، ج ٥، ص ٥٧ در جای دیگر (ص ٦٩) آورده که «من أراد أن یتبحّر فی التفسیر فهو عیال علی مقاتل بن سلیمان».
[٣] در عین سهولت و رسا بودن، در سطحی بالا و عمقی ژرف قرار دارد.
[٤] دکتر عبد اللّه محمد شحاته، جزء پنجم (ملحق به تفسیر مقاتل)، ص ٥٧، چاپ مصر، سال ١٩٨٩ م.