نشسته بودم که مردی از ساکنان شوش دانیال را نزد او آوردند. عمر گفت: تو فلان بن فلان عبدی هستی؟ گفت: آری، عمر گفت: تو ساکن شوش هستی؟ گفت:
بلی، سپس عمر با چوبی که در دست داشت ضربه‌ای بر او زد. آن مرد گفت: چه گناهی از من سر زده است؟! عمر گفت: بنشین! و او نشست. آنگاه عمر به تلاوت این آیات پرداخت: «بسم اللّه الرّحمان الرّحیم، الر، تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ الْمُبِینِ، إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ، نَحْنُ نَقُصُّ عَلَیْکَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِما أَوْحَیْنا إِلَیْکَ هذَا الْقُرْآنَ وَ إِنْ کُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغافِلِینَ» [١] سه بار این آیات را خواند و هر بار آن مرد را با چوبدستی زد. او گفت: گناه من چیست؟ عمر گفت: تو بوده‌ای که کتاب دانیال را استنساخ کرده‌ای؟
گفت: دستورتان را بفرمایید تا اطاعت کنم. گفت: از اینجا که رفتی آن کتاب را از بین ببر و هیچگاه نه خودت آن را بخوان و نه آن را برای کسی بخوان. اگر دوباره خبردار شوم آن را خوانده یا بر دیگران عرضه داشته‌ای بسختی کیفرت خواهم کرد. سپس به او گفت: حالا بنشین. او نشست و خود عمر نیز در مقابل او نشست. ماجرای نسخه‌برداری خود و برخورد پیامبر صلّی اللّه علیه و آله را برای او باز گفت».
احمد بن ابراهیم اسماعیلی چیزی نزدیک به همین مضمون را از جبیر بن نضیر نقل کرده است. او می‌گوید: «دو نفر از مردم شهر حمص در زمان خلافت عمر همراه هیأتی از حمص به مدینه فرستاده شدند. آن دو نفر که قبل از این، نوشته‌هایی را از روی کتابهای یهود گرد آورده بودند آنها را با خود آوردند تا نظر خلیفه را در خصوص آنها بدانند. می‌گفتند: اگر خلیفه آنها را پذیرفت رغبت ما در آن بیشتر خواهد شد و چنانچه ما را از خواندن آن باز دارد، آنها را رها خواهیم کرد. چون به مدینه رسیدند گفتند: ما در سرزمین اهل کتاب زندگی می‌کنیم و کم و بیش سخنانی را از آنان می‌شنویم که با شنیدن آنها موی بر بدنمان راست می‌شود و سخت به خود می‌لرزیم. آیا آن سخنان را اخذ کنیم یا واگذاریم؟ عمر گفت: گویا شما پاره‌ای از آن سخنان را گرد آورده‌اید؟ گفتند: نه. عمر گفت: اکنون در این باره برای شما

[١] «الف، لام، راء. این است آیات کتاب روشنگر؛ ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم؛ باشد که بیندیشید. ما نیکوترین سرگذشت را به موجب این قرآن که به تو وحی کردیم، بر تو حکایت می‌کنیم و تو قطعا پیش از آن از بی‌خبران بوده‌ای». یوسف ١٢: ٣- ١.