تفسیر و مفسران - معرفت، محمدهادی - الصفحة ٢٢٩ - تنوع تفسیر اجتهادی

دشواریهاست- ندارد؛ مانند قضاوت که نیاز به حدّت و شدّت و در ورای آنها ژرف اندیشی و استقلال رأی و آزادی عمل دارد. در حالی که زن به طور طبیعی اسیر عواطف و احساسات رقیق و- در عین حال- تند و تیز خویش است؛ چیزی که مانع ورود او به میدان قضایا و مسائل پیچیده می‌شود؛ مسائلی که برخورد با آنها نیاز به صلابت و مقاومت و هوشیاری و اختیار فکری کامل دارد.
زن به زندگی نیز همانند یکی از مظاهر زینت و زیور می‌نگرد و زرق و برق آن او را جذب می‌کند و به همین سبب تمام همّت خویش را صرف آراسته شدن به مظاهر زیبای زندگی می‌سازد؛ ولی- نوعا یا غالبا- در برابر انبوه مشکلات، ناتوان و سست بنیه است و حتّی به علت درگیری درونی با احساسات خویش، نمی‌تواند هنگام درگیری و اختلاف با دیگران، آنچه در درون دارد بخوبی بیان کند. پس چگونه می‌خواهد در اختلاف دیگران به قضاوت بنشیند و حکم نهایی را صادر کند؟! از همین آیه، جایز نبودن تصدّی منصب قضاوت از سوی زنان را استنباط می‌کنیم. این آیه، جزو صدها آیه‌ای است که در کتب معروف آیات الاحکام از آن غفلت شده است.

مهمترین کتابهای آیات الاحکام‌

اشاره

بدون شک سنّت- در کنار قرآن- تفسیری است بر آیات احکام و آنچه از پیامبر صلّی اللّه علیه و آله روایت شده و اصحاب برگزیده او و ائمه اطهار آن را تبیین نموده‌اند، تفاسیر فقهی به شمار می‌رود و امت اسلامی آن را- گرچه به صورت غیر مدوّن- نسل به نسل به ارث برده‌اند و صحابه و تابعان و پس از آنان دانشمندان و فقیهان، هرگاه در احکام و فرایض دینی مشکلی برایشان پیش می‌آمد، به قرآن مراجعه می‌کردند و اختلاف نظر اصحاب یا تابعان و یا علما به چگونگی فهم آنان از متن قرآن در خصوص تکالیف و فرایض دینی بر می‌گشت؛ و شاهد بر این مطلب فراوان است.
این وضع تا زمان ظهور پیشوایان مذاهب و فقهایی که از کتاب و سنت استنباط می‌نمودند ادامه داشت. در آن زمان بود که حوادثی بر مسلمانان گذشت که سابقه