حکمت نظري و عملي - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٧ - نقش استدلال در شناخت خدا
فراهم مى كند , انديشه حكيم زمينه شرح فكر را فراهم مى كند از راه عقل برود وسيعتر
ميشود , از راه دل شنا كند شناورتر مى شود , از راه فلسفه و حكمت برود حكيم
تر ميشود , از راه عرفان برود عارفتر مى شود , در صورتيكه از راه صحيح برود , صراط
مستقيم پايانى ندارد , اگر در دو حاشيه صراط نباشد و در خط اعتدال صراط مستقيم
حركت كند , خواه از راه
بعد همم
خواه از راه
غوص فطن
خواه از راه انديشه فلسفى , خواه از راه شهود عينى , راه باز است .
در صراط مستقيم باشد هر چه بيشتر بفهمد آمادگيش براى يافتن يا انديشيدن بيشتر
فراهم خواهد شد . اما اينها كه منكر خدايند اين جان الهى را , اين ظرف ملكوتى
را , اين دل را كه لطيفه الهى است , انبار خيالات خام خود كرده اند , يك سلسله
مطالبى را بدون تحقيق در دل جاى داده اند . اين دل را ظرف خيالات واهى كرده اند و
بدون تحقيق , مطالبى را در دل جاى داده اند و جايگزينش كرده اند .
ولا تحقيق لما اوعوا
[١] .
آنگاه مى فرمايد :
وهل يكون بناء من غيربان , اوجناية من غير جان ؟
[٢] .
آيا ميشود بنائى بدون بناء و سازنده باشد ؟ آيا ميشود هيچ ساختمانى خود ساخته
شود ؟ آيا مى شود هيچ بنائى بدون معمار و مهندس ساخته گردد ؟ آيا هيچ ديوارى هيچ
سقفى هيچ اطاق و خانه اى بدون سازنده ساخته مى شود ؟ آيا جهان با عظمت , هستى
اين انسان محير العقول , خود ساخته است ؟ اين در حد يك ديوار نيست كه بدون
سازنده يافت نمى شود . اين بناى متقين و هماهنگ جهان درون و بيرون
[١]اوعا : در ظروف جاى داد .
[٢]خطبه ٢٢٧ , فيض الاسلام صفحه ٧٣٧ .