حکمت نظري و عملي - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٦١ - درس چهارم

حكمت از جان او ميجوشد . اگر :

من اخلص لله اربعين يوما فجر الله ينابيع الحكمة من قلبه [١] .

اگر كسى چهل روز خالصا لوجه الله زندگى كند و تمام برنامه هاى اين چهل روزش براى رضاى خدا باشد چهل روز .

قل ان صلوتى و نسلى و محياى و مماتى لله رب العالمين [٢] .

در جانش تجلى كند چهل روز برنامه هاى الهى را خالصا لوجه الله اجرا كند , چشمه هاى حكمت از جانش ميجوشد .

على بن ابيطالب كه تمام مدت عمر را خالصا زندگى مى كرد چشمه هاى حكمت از جانش جوشان بوده است . ما شككت فى الحق مذأريته [٣] آنى نه در حكمت نظرى ترديد داشت نه در حكمت عملى ايستاد و راكد بود . هم در حكمت نظرى به جائى رسيد كه فرمود : آنچه بين شما و قيامت است از من بپرسيد جواب ميدهم .

لاتسئلوننى عن شى ء فيما بينكم و بين الساعة . . . الا انبأتكم . . . [٤] .

فرمود آنچه از الان تا قيامت روى ميدهد از من بپرسيد جواب ميدهم . اين غير از آن جمله اى است كه فرمود :

ايها الناس سلونى قبل ان تفقدونى فلانا بطرق السماء اعلم منى بطرق الارض . [٥]

يك همچو انسان دور بينى كه بر پشت بام طبيعت مشرف است و به جهانى راه پيدا كرد كه بر طبيعت مسلط است يك همچو انسانى هم