عددى و مادى راه دارد , منطق رياضى كار برد دارد . اگر جائى كميت نبود منطق رياضى هم نيست و اگر ماده نبود كميت هم نيست قهرا جائيكه ماده نيست موجودى نه خودش مادى است , نه صفات ذاتى او ماده و ماديست . نمى شود در اثبات او , و همچنين در اثبات صفات او از اصول منطق رياضى استفاده كرد زيرا منطق رياضى با اين بيان كه تفسير كمى اشياء است , قلمرو وكار بردش هم اشياء كميت دار است , چيزيكه داراى كميت است چيزيكه داراى بعد است , چيزيكه قسمت پذير است , چيزيكه حركت پذير است , چيزى كه جمع و تفريق دارد رياضيات در آنجا نقش سازنده دارد و اگر چيزى حركت نداشت جمع و تفريق هم ندارد , زيرا جمع كردن يعنى دو شى ء را كنار هم گذاشتن , تفريق كردن يعنى يك امر را پراكنده كردن .

جمع و تفريق رياضى كامل شده اش , ضرب وتقسيم رياضى , وعميق تر شده اش معادلات جبرى است , همه اينها در قلمرو حركت است جائيكه حركت نباشد جمع و تفريق نيست , جائيكه جمع و تفريق نباشد , ضرب و تقسيم نيست جائى كه هيچيك ازاينها نباشد , معادلات جبرى نيست و قهرا در آنجا منطق رياضى راه ندارد كميت رياضى راه ندارد . روى بيان مولى الموحدين در حكمت نظرى نميشود بامنطق رياضى خدا را اثبات كرد و شناخت , صفات ذاتى خدا را ثابت كرد و شناخت , بلكه روى همان ايمان به غيب كه در جلسات تفسيرى قرآن كريم بعرض رسيد .

و روى همان اصول كلى عقلى كه منزه از منطق رياضى و اصول ديالكتيك است و موضوع را تقسيم ميكند به ثابت و سيال و روى اصول كلى استدلال ميكند روى آن بنا ميشود و شناخت .

و براهين حضرت على ( ع ) كه فرمود :

الحمدلله الدال على وجوده بخلقه و بمحدث خلقه على ازليته و