اخلاق فاضل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢١٢ - درس سى ام قرآن معجزه جاودانى
معجزههايى [١] از قبيل: اژدها شدن عصا، زنده كردن مردهها، نجات دادنِ (الْأَكْمَهَ وَ
[١]. چرا پيامبران به معجزه نياز دارند؟
منصب نبوت و پيامبرى بزرگترين منصبى است كه به عدهاى از پاكان عطا شده است؛ زيرا مناصب و مقامهاى ديگر معمولًا بر جسم افراد جامعه حكومت مىكنند؛ ولى منصب نبوت منصبى است كه بر جان و دل جامعهها حكومت مىكند؛ لذا به همان نسبت كه ارزش بيشترى دارد مدعيان كاذب و افراد شياد بيشترى، ادعاى داشتن چنين منصبى را مىكنند و از آن سوء استفاده مىكنند. در اينجا مردم يا بايد ادعاى هر كس را كه چنين ادعايى مىكند بپذيرند و يا دعوت همه را رد كنند، اگر همه را بپذيرند، پيدا است كه چه هرج و مرجى به وجود مىآيد و دين خدا به چه صورت جلوه خواهد كرد. و اگر هيچ كدام را نپذيرند آن هم نتيجهاش گمراهى و عقبماندگى است؛ بنابراين همان دليلى كه اصل بعثت پيامبران را الزامى مىشمارد مىگويد پيامبران راستين بايد نشانهاى همراه خود داشته باشند كه علامت امتياز آنان از مدعيان دروغين و سند حقانيت آنان باشد. به خاطر همين اصل، لازم است هر پيامبرى معجزهاى بياورد تا گواه صدق رسالت او باشد و همانگونه كه از لفظ «معجزه» پيدا است، پيامبر بايد قدرت بر انجام اعمال خارقالعادهاى داشته باشد كه ديگران از انجام آن عاجز باشند.