جهت اين مطلب آن است كه جهان امروز از نظر علمى و صنعتى پيشرفت قابل توجهى داشته و روز به روز تكامل بيشترى پيدا مى‌كند تا جايى كه گاهى انسان از پيدايش يك صنعت و علم جديد متعجّب مى‌شود، و نمى‌تواند آن را باور كند؛ ولى پس از مشاهده آن از نزديك، چاره‌اى جز اذعان و تصديق ندارد.

اما تأسف اينجا است كه به موازات پيشرفت و ترقّى علوم و صنايع، ظلم و زياده خواهى در جهان بيشتر مى‌شود و حكومتهاى بزرگ‌تر و قوى‌تر نسبت به حكومتها و ملّتهاى كوچك‌تر و ضعيف‌تر ظلم و تعدّى مى‌كنند.

قدرت‌هاى بزرگ در پرتو مبارزه با تروريسم به ممالك اسلامى هجوم مى‌برند، آنها را آواره و خانه‌هايشان را بر سرشان خراب مى‌كنند و جوانان و حتى بچّه ها، پيرزنها و پيرمردهايشان را بدون هيچ واهمه و هراسى به شهادت مى‌رسانند.

جالب اين است كه ستمگرى‌هاى خود را در لباسهاى فريبنده و در قالب الفاظى زيبا و پرجاذبه انجام مى‌دهند؛ ولى اگر با دقت به باطن و حقيقت آنها توجه شود، چيزى جز ظلم و زياده خواهى در كار نيست؛ تا جايى كه استكبار جهانى با اين‌كه داعيه دار قدرت منحصره روى زمين است؛ ولى نسبت به ديگران تهديدها، تعدّى‌ها، الفاظ و ادبياتى به كار مى‌برد كه از يك چوپان هم انتظار نمى‌رود! گويى تابع هيچ منطقى نيستند و اصلًا منطق به گوش آنها نخورده است كه هرچه به ذهنشان مى‌رسد در استضعاف و استثمار ملل ضعيف به كار مى‌برند، و دليلشان اين است كه جهان تك قطبى است و آنها تنها قدرت منحصره در زمين هستند. از اين رو، مى‌بينيد كه ملّت‌هاى كوچك‌تر را به شيوه‌هاى گوناگون تهديد مى‌كنند و حتى وارد عمل شده، در امور داخلى آنها دخالت مى‌كنند. [١]

[١] .... فَإِنَّكَ قُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ (ظَهَرَ الْفَسادُ فِى الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِى النَّاسِ) فَأَظْهِرِ اللَّهُمَّ لَنَا وَلِيَّكَ وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ الْمُسَمَّى بِاسْمِ رَسُولِكَ حَتَّى لَا يَظْفَرَ بِشَىْ‌ءٍ مِنَ الْبَاطِلِ إِلَّا مَزَّقَهُ وَ يُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُحَقِّقَهُ .... (بحار الأنوار، ج ٥٣، باب ٢٩، ص ٣٩) فرازى از دعاى عهد: ... زيرا خود گفته‌اى و گفته‌ات راست است. فساد مردم در دريا و خشكى آشكار گشته است. خداوندا! ولى خود و فرزند دختر پيامبرت را كه هم نام پيامبرت مى‌باشد، ظاهر گردان تا به هر باطلى كه مى‌رسد آن را به هم زده و از ميان بردارد و حق را بر جاى خود استوار و آشكار سازد ....