اخلاق فاضل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤٧ - درس هجدهم رابطه علم و عمل با نفس

صلاحيّت نداشته باشد، بايد شرمنده وجدان خود باشد؛ بايد ببيند با آن همه احترامى كه نزد مردم دارد در پيشگاه خداوند متعال چقدر قرب و منزلت پيدا كرده است؟! آيا به وظايفش عمل كرده است؟! آيا شئون روحانيت را مراعات كرده است؟!

نكند هنگام محاسبه، نزد وجدان سليم خود شرمنده باشيم. به همين جهت بايد سعى كنيم، حداقل در آن حدى باشيم كه مردم به ما مى‌نگرند و از ما توقّع دارند.

مردم از ما چه انتظارى دارند؟! آنان ما را تبلور رسول گرامى اسلام و ائمه معصومين: مى‌دانند؛ البته با فاصله صد درجه يا صدها درجه. [١] آن نگرشى كه مردم به ما دارند، همان چيزى است كه خداوند از من و شما انتظار دارد؛ از اين رو سعى كنيم اين معنا واقعيّت و حقيقت داشته باشد و خودمان را بر همان انتظارى كه مردم از ما دارند، تطبيق دهيم.

والسلام عليكم ورحمه الله و بركاته‌

[١]. قال الصَّادِقِ (ع): إِنَّ الْحَسَنَ مِنْ كُلِّ أَحَدٍ حَسَنٌ وَ إِنَّهُ مِنْكَ أَحْسَنُ لِمَكَانِكَ مِنَّا وَ إِنَّ الْقَبِيحَ مِنْ كُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ وَإِنَّهُ مِنْكَ أَقْبَح. (بحار الأنوار، ج ٤٧، باب ١١، ص ٣٣٤) كار خوب را هر كس انجام دهد خوب است و از تو خوب تر؛ زيرا به ما بستگى دارى و كار بد از هر كس باشد بد است و از تو بدتر.