هرگز نبايد به خودش اجازه دهد مسائلى را عليه انقلاب مطرح كند، ثانياً؛ داراى سرماى علمى و تقوايى باشد و از اين لحاظ- خداى ناكرده- دچار كمبود در اين سرمايه شود.

اگر داوطلبان ورود به حوزه ها نسبت به سابق بسيار كم شود و توجه مردم به اين رشته رو به كاهش گذارد، يكى از دليلهايش اين است كه من و امثال من به گونه‌اى كه جامعه از ما انتظار داشته به وظايف خود عمل نكرده‌ايم. آن سرماى علمى و تقوايى را كه فكر مى‌كرديم در ما وجود دارد، متأسفانه در من و امثال من وجود نداشت وگرنه معارف اسلامى و تقوا حتى براى غيرمتقى‌ها مورد بى‌اعتنايى قرار نمى‌گيرد.

بايد سعى كنيم در عين حال كه خودمان به وظيفه عمل مى‌كنيم، در جامعه هم جاذبه به وجود آوريم تا تعداد بيشترى از جوانان به روحانيت جذب شوند و به ورود در حوزه‌ها علاقه‌مند گردند. گرچه در سال ارتحال امام وحياتى كه با رحلتش به اسلام بخشيد، باعث شد تعداد داوطلبان ورود به حوزه نسبتاً بيشتر شود؛ ولى اين به صورت مقطعى است و بايد براى آينده، جاذبه به وجود آورد.

رفتار من و شما و شيوه برخوردمان با جامعه مى‌تواند بسيار اثربخش باشد. مى‌تواند مردم- به ويژه جوانان- را به سمت روحانيت متمايل سازد، همان گونه كه مى‌تواند آنان را گريزان كند. ما تصور مى‌كنيم برخى از رفتارها و گفتارهايمان جزئى و ناچيز است؛ ولى فكر نمى‌كنيم كه جامعه جزئى‌ترين اعمال ما را هم به دقت زير نظر دارد. يك بى اعتنايى به همسايه- مثلًا اگر انسان جواب سلام همسايه‌اش را دير بدهد-، طرز تفكر و بينش او را نسبت به روحانيت تغيير خواهد داد- تا چه رسد به مسائل مهم‌تر. اگر كسى ببيند اهل علمى به جاى خانه، كاخ ساخته است، ديگر نمى‌شود در مقابل او نامى از اهل علم برد، و كسى باور نمى‌كند كه اينان داعى الى الله تعالى هستند و مردم را براى روز قيامت آماده مى‌كنند آرى، عمل ما نقش و تأثير بسزايى دارد.

امام بزرگوار با كمال قداستى كه داشت همان زندگى زاهدانه‌اش در دنيا اثر زيادى گذاشت! هر كس مى‌آمد با خانه اى محقّر مواجه مى‌شد، مى‌گفت: اين‌