اخلاق فاضل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٥٥ - درس بيستم زهد و ترس از شبيخون
ندارد؟! اگر درست فكر كنيم متوجه مىشويم كه در برابر شبيخون الهى بايد بيشتر وحشت و خوف داشته باشيم و نسبت به مسائل دنيوى بيشتر زهد بورزيم؟!
حضرت در ادامه اين روايت مىفرمايد: اين همان است كه خداوند در قرآن مىفرمايد: (ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِى وَخافَ وَعِيد)؛ [١] كه در اصل «خافَ وعيدى» بوده و آن كسره در وعيد، دلالت بر ياى متكلم محذوف دارد.
برادران! چه كسى سزاوارتر است به اينكه دستورات، راهنماييها و بيانات الهى را- كه هر كدام در نوع خودش بهترين بيان و رهنمود و راهنمايى است- رعايت كند؟
ما روحانيان كه مدعى هستيم راه حضرت سجاد (ع) را مىپيماييم و خود را نماينده ائمه معصومين: مىدانيم به انجام اين فرامين سزاوارتريم؛ اگرچه همه مردم موظف هستند. اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى ما را به اخلاق اسلامى متخلق بفرمايد، و رفتار ما در داخل و خارج منزل بهگونهاى نباشد كه موجب تنفر مردم از روحانيت شود.
والسلام عليكم ورحمه الله و بركاته
[١]. إبراهيم، آيه ١٤. پيروزى بر ظالمان و حكومت بر زمين به دنبال نابودى آنان، از آن كسانى است كه از «مقام خداوند» بترسند.
در اينكه منظور از كلمه «مقام» در اينجا چيست؟ احتمالات متعددى داده شده كه ممكن است همه آنها صحيح و مراد از آيه باشد «يعنى آنان كه خدا را بر خود ناظر مىبينند، از حساب و اجراى عدالت او در بيم و هراسند، ترسى سازنده كه آنان را به احساس مسئوليت در هر كار دعوت مىكند و از هر گونه بيدادگرى و ستم و آلودگى به گناه باز مىدارد، پيروزى و حكومت روى زمين سرانجام از آن ايشان است.