اخلاق فاضل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٢٠ - درس سى و يكم مطالعه و بحث قرآن

ملاحظه مى‌كنيم- مورد دقت نظر و بررسى و مطالعه قرار داده‌ايم يا اين‌كه هنوز براى روشن شدن معناى لغات و مقصود جملات قرآن بايد به كتب تفسير و لغت رجوع كنيم؟!

مدتى پيش يك بحث فقهى راجع به اين‌كه اشعار يكى از راههاى احرام در حج قِران است، داشتيم. آنجا به «بُدْنه» (شتر) تعبير شد، و در بعضى از عبارات به صورت جمع آمده است. مردد بودم كه جمع آن، «بُدوُن» است يا «بُدْن»؛ ناگهان متوجه شدم كه اين مطلب در قرآن وجود دارد آنجا مى‌فرمايد: (وَالْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّه‌). [١] من به عنوان پدر، شما را به مباحثه‌هاى قرآنى سفارش و وصيت مى‌كنم؛ اگرچه در شبانه روز يك يا دو ساعت باشد. براى قرآن وقت بگذاريد، بحثهاى قرآنى را رها نكنيد؛ يك ساعت به مطالعه، يك ساعت هم به مباحثه قرآن بپردازيد و بقيه اوقات را در علوم مختلف ديگر مانند: فقه، اصول، فلسفه و ... صرف كنيد؛ ولى براى قرآن حساب خاصى باز كنيد. مگر درس خارج، فقط مخصوص فقه و اصول است؟! مگر قرآن كه مقامش بالاتر از اين علوم است، احتياج به درس خارج ندارد؟!

والسلام عليكم ورحمه الله وبركاته‌

[١]. و شترهاى چاق و فربه را [در مراسم حج‌] براى شما از شعائر الهى قرار داديم. (حج: آيه ٣٦)