اخلاق فاضل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٦٣ - درس ششم غفلت
توضيح اين روايت اين است كه حضرت زين العابدين (ع) مىفرمايد: اگر احتمال بدهيد كه يك حكومت جائر و صاحب قدرتى- كه بر ظلم و ستمگرى خود متكى است- به شما شبيخون خواهد زد و حمله خواهد كرد، شب كه فرا رسيد دائماً در فكر هستيد كه ممكن است هم اكنون عوامل اين سلطان جائر به شما شبيخون بزنند و امور را در اختيار خودگرفته، خواسته خود را- اعم از قتل و غارت و ايذا و ...- كاملًا اجرا كنند.
پس از آن كه حضرت اين حالت را به تصويركشيدند؛ مىفرمايند: در اين حالت انسان چه مىكند؟! آيا ديگر مىتواند در رختخواب استراحت كند؟! آيا اصلًا چشمهايش به خواب مىرود؟! آيا مىتواند با خيال راحت و با آرامش سر سفره بنشيند؟! يا اين كه دائماً در حالت بيدارى و هوشيارى است كه مبادا بدون توجه ما به صورت غافلگيرانه شبيخون زده و ما را نابود كنند؟!
انسان به علّت خوف و وحشتى كه از شبيخون يك قدرت جائر دارد، از تمامى لذّات صرف نظر مىكند و استراحتها را كنار مىگذارد، مگر آن مقدارى كه حياتش بر آن توقّف دارد.
سپس حضرت مىفرمايد: وقتى انسان اين چنين از شبيخونِ يك قدرت دنيوى و يك سلطنت محدودِ مادّى وحشت دارد، آيا در رابطه با آن كسى كه قدرت وسلطنتش نامحدود است و همه مسايل- اعمّ از حيات و ممات، سلامت و مرض،
شفا و عدم شفا و تمامى امور- هم در اختيار اوست [١] مىتواند با خيال راحت
[١]. (لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيى وَ يُميتُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ). (حديد، آيه ٢) مالكيّت [و حاكميّت] آسمانها و زمين از آن او است؛ زنده مىكند و مىميراند و او بر هر چيز توانا است!