اصول فلسفه و روش رئاليسم - العلامة الطباطبائي - الصفحة ٦٤ - جهان آفرينش آفريدگارى دارد
جهان آفرينش آفريدگارى دارد
البته اين همان نظريه است كه در فصل گذشته گفتيم كه- بحث و كنجكاوى در اثبات و نفى وى جزء فطريات انسان- بلكه هر موجود ذىشعور- كه به قانون علت و معلول ايمان داشته- و جهان را در حال اجتماع ببيند مىباشد- و نيز گفتيم كه بسيارى از ماديين- نتوانستهاند يا نخواستهاند معناى اين نظريه را- چنانكه شايد و بايد بفهمند- .(١) (١)بزرگان گفتهاند- خوب سؤال كردن نيمى از درك حقيقت است- براى درك هر حقيقتى شرط اول اينست كه- صورت مساله بنحو صحيحى- در انديشه جوينده حقيقت طرح شود- پس از آنكه بصورت صحيحى- در انديشهاش طرح شد- امكان تحقيق و كاوش و استدلال برايش پيدا مىشود- اما تا وقتى كه بصورت غلطى مطرح است- امكان درك و تحقيق و استدلال نيست- همچنانكه براى نشانه زدن- شرط اول نشانهگيرى صحيح است- يك نفر تير زن اگر بجاى هدف- نقطه ديگرى را غير از هدف اصلى نشانهگيرى كند- هرگز موفق نخواهد شد- هر چند تير زن ماهرى باشد- و عمل خويش را صدها بار تكرار كند- .