پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨١ - ٣٩- آيا معراج پيامبر صلى الله عليه و آله با علم سازگار است؟

اين مطلب مى‌باشد؛ چون خواب ديدن موضوع مهمّى نيست كه با اين تعبير ذكر شود.

٢- در سوره نجم آيات ١٣ تا ١٨ مى‌فرمايد: «وَ لَقَد رَءاهُ نَزْلَةً اخْرى* عِنْدَ سِدرَةِ الْمُنتَهى* عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأوى* اذْ يَغْشَى السِّدرَةَ ما يَغْشى* ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى* لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى‌».

خلاصه مفادّ اين شش آيه اين است كه: «پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى دوّمين بار فرشته وحى (جبريل) را به صورت اصلى مشاهده و ملاقات كرد (مرتبه اوّل در آغاز نزول وحى در كوه حرا بود) و اين ملاقات در نزد بهشت جاويدان صورت گرفت و چشم پيامبر صلى الله عليه و آله در مشاهده اين منظور دچار خطا و اشتباه نشد و آيات و نشانه‌هاى بزرگى از عظمت خدا را مشاهده نمود.»

گرچه در اين آيات تصريحى به معراج و وقوع اين ملاقات و مشاهده آن آيات عظمت در آسمانها نشده است، ولى قراين موجود در قرآن گواهى مى‌دهد كه اين جريان هنگام سير پيامبر صلى الله عليه و آله در آسمانها رخ داده است، از جمله اين كه، تصريح مى‌كند كه ملاقات مزبور نزد بهشت جاويدان صورت گرفت، لذا اكثر مفسّران شيعه و سنّى اين آيات را مربوط به معراج پيامبر صلى الله عليه و آله دانسته و شرح جريان معراج را در ذيل اين آيات بيان كرده‌اند.

اين آيات نيز ظاهر در اين است كه اين حادثه در بيدارى اتّفاق افتاده است و آيه «ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى؛ چشم او هرگز منحرف نشد و طغيان نكرد (آنچه ديد واقعيّت بود).» گواه ديگرى بر اين موضوع مى‌باشد، و آيه «لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّه الْكُبْرى‌؛ او پاره‌اى از آيات و نشانه‌هاى بزرگ پروردگارش را ديد.» نيز هدف اين سير آسمانى را اجمالًا روشن مى‌سازد كه براى مشاهده آثار عظمت پروردگار در جهان بالا بوده است.

البتّه در تفسير اين آيات سخن بسيار است، امّا خلاصه آنچه مربوط به بحث‌