پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧١ - ٧١- آيا صله رحم در همه جا لازم است؟

در تمام جامعه‌هاى متمدّن چنين قوانينى حكومت مى‌كند؛ آيا كسى مى‌تواند وجود اين قوانين را گواه بر اين بگيرد كه بايد در جامعه قتل و جنايت و عمل منافى عفّت وجود داشته باشد و الّا وضع چنين قوانينى لغو به‌شمار مى‌رود؛ بطور مسلّم نه! بلكه هر فرد منصفى وجود چنين برنامه‌هايى را از اين راه توجيه مى‌كند: جامعه‌اى كه از افراد و انسانهاى گوناگون تشكيل يافته و سيستم اجبارى بر آن حكومت نمى‌كند، در گوشه و كنار آن ممكن است چنين متخلّفانى پيدا شوند و براى آنها بايد مجازات‌هاى متناهى در نظر گرفته شود.

مثلًا وجود پزشك و دارو دليل بر اين نيست كه الزاماً در جامعه بيمار و معلول وجود داشته باشد؛ بلكه به خاطر اين است كه اگر چنين افرادى پيدا شدند از اين طريق درمان گردند.

مسأله كمك به نيازمندان و فقيران نيز همين‌طور است و هدف از برنامه‌ريزى كمك به مستمندان اين نيست كه حتماً در جامعه فقير و نيازمندى وجود داشته باشد؛ بلكه مفهوم آن اين است كه اگر چنين افرادى پيدا شدند و بر اثر اجحاف و تعدّى فردى يا دسته‌اى به چنين روزى افتادند، بايد به يارى آنها شتافت و اين اجتماع را هر چه زودتر درمان نمود.

علاوه بر اين، در اجتماعات افرادى پيدا مى‌شوند كه بر اثر ناتوانى و نارسايى، بايد تحت الحمايه قرار گيرند مانند كودكان يتيم و بستگان سربازانى كه در ميدان جهاد شهيد مى‌شوند و يا پير مردان و پير زنان از كار افتاده و .... آنان همه افرادى هستند كه توانايى خود را از دست داده‌اند و قدرت بر ادامه زندگى ندارند و بايد زندگى آنان از بيت‌المال و كمك افراد متمكّن تأمين گردد؛ زيرا همه آنان داراى اندوخته مالى نمى‌باشند و يا از حقوق بازنشستگى و مانند آنها استفاده نمى‌كنند.

مسلّماً سخن از كمك به نيازمندان در اسلام مربوط به اين قسمت‌هاست ....