پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٦ - ٤- چرا خدا را عبادت كنيم؟ فلسفه نماز و روزه و حج چيست؟

اين است كه نمازگزار زكات و حقوق مستمندان را بپردازد؛ غيبت نكند؛ از تكبّر و حسد بپرهيزد؛ از مشروبات الكلى اجتناب نمايد و با حضور قلب و توجّه و نيّت پاك به درگاه خدا روآورد و به اين ترتيب نمازگزار حقيقى ناگزير است تمام اين امور را رعايت كند. روى همين جهات، پيامبر گرامى ما صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: نماز چون نهر آب صافى است كه انسان خود را در آن شست و شو مى‌دهد؛ اگر كسى در شبانه روز پنج مرتبه خود را با آب پاك شست و شو دهد، هرگز بدن او آلوده و كثيف نمى‌شود. همچنين كسى كه در شبانه روز پنج مرتبه نماز بخواند و قلب خود را در اين چشمه صاف معنوى شست و شو دهد، هرگز آلودگى گناه بر دل و جان او نمى‌شيند.

٣-/ نظافت و بهداشت: از آن‌جا كه نمازگزار در برخى از مواقع همه بدن را بايد به عنوان «غسل» بشويد و معمولًا در شبانه روز چند بار وضو بگيرد و پيش از غسل و وضو تمام بدن را از هر نوع كثافت و آلودگى پاك سازد؛ ناچار يك فرد تميز و نظيف خواهد بود. از اين نظر نماز به بهداشت و موضوع نظافت كه يك امر حياتى است كمك مى‌كند.

٤-/ انضباط و وقت‌شناسى: نمازهاى اسلامى هر كدام براى خود وقت مخصوص و معيّنى دارد و فرد نمازگزار بايد نمازهاى خود را در آن اوقات بخواند، لذا اين عبادت اسلام به انضباط و وقت‌شناسى كمك مؤثّرى مى‌كند.

بالاخص كه نمازگزار بايد براى اداى فريضه صبح پيش از طلوع آفتاب از خواب برخيزد، طبعاً يك چنين فردى گذشته از اين كه از هواى پاك و نسيم صبحگاهان استفاده مى‌نمايد، به موقع فعّاليّت‌هاى مثبت زندگى را آغاز مى‌كند.

آثار فردى و تربيتى نماز به آنچه كه گفته شد منحصر نيست؛ ولى اين نمونه مى‌تواند نشانه اسرار بزرگ اين عبادت بزرگ اسلامى باشد.