پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٩ - ٢٠- شقّالقمر

از مجموع بيانات فوق چنين نتيجه مى‌گيريم: در حادثه شقّ‌القمر مطلبى كه علم آن را محال بشمرد ديده نمى‌شود.

بحث دوّم‌

بهترين دليلى كه براى وقوع اين معجزه شقّ‌القمر در دست مى‌باشد، آيات اوّل سوره ٥٤ قرآن مجيد مى‌باشد:

«اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ* وَ انْ يَرَوا آيَةً يُعْرِضُوا وَ يَقُولُوا سِحْر مُسْتَمِرّ* وَ كَذَّبُوا و اتَّبَعُوا اهْوائَهُمْ وَ كُلُّ امْرٍ مُسْتَقِرّ؛ قيامت نزديك شد و ماه از هم شكافت! و هرگاه نشانه و معجزه‌اى را ببينند روى گردانده، مى‌گويند: اين سحرى مستمر است. آنها (آيات خدا را) تكذيب كردند و از هواى نفسشان پيروى نمودند و هر امرى قرار گاهى دارد.» [١] مفسّرين شيعه و سنّى با كمال قاطعيّت و صراحت مى‌گويند: آيات فوق مربوط به مسأله شقّ‌القمر و شكافته شدن ماه به عنوان معجزه در زمان رسول اكرم صلى الله عليه و آله مى‌باشد و از باب نمونه از تفاسير شيعه، تفسير بيان، مجمع البيان، ابوالفتوح رازى، منهج الصّادقين، صافى، برهان، نورالثّقلين و شبَّر، و از تفاسير اهل تسنّن، تفسير طبرى، درّ المنصور، فخر رازى، بيضاورى، كشّاف و «فى ظلال القرآن» را بايد نام برد.

مرحوم طبرسى در تفسير معروف مجمع البيان در ذيل همين آيات مى‌گويد: همه مفسّران اين آيه را مربوط به معجزه شقّ‌القمر در زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌دانند.

همچنين فخر رازى مفسّر معروف در ذيل آيات فوق مى‌گويد: عموم مفسّران معتقدند كه مراد از اين آيات شكافته شدن ماه در زمان رسول اكرم صلى الله عليه و آله مى‌باشد.

[١]. سوره قمر، آيات ١ تا ٣.