پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٦ - ٣٩- آيا معراج پيامبر صلى الله عليه و آله با علم سازگار است؟

لااقل ٤٠ هزار كيلومتر در ساعت و به عبارت ديگر ٢/ ١١ كيلومتر در ثانيه باشد.

اگر چنين سرعتى به ناو فضاپيما داده شود زره جاذبه را شكافته و به سوى سيّارات منظومه شمسى حركت خواهند نمود. به دست آوردن چنين سرعتى يا بيشتر از آن كاملًا ممكن است ولى ساده و آسان نيست.

٢- مانع ديگر فقدان هوا در محيط ماوراى جو است. [١] بلكه در جوّ زمين كه قطر آن در حدود يكصد كيلومتر است باقطع نظر از چند كيلومتر هواى مجاور زمين كه به اندازه كافى اكسيژن دارد و متراكم است، بقيّه به واسطه رقيق بودن قابل تنفّس نيست؛ و اگر انسان از آن بالا برود بر اثر كمبود اكسيژن بزودى دچار خفگى مى‌گردد.

تجربه نشان مى‌دهد كه يك فرد عادى در ١٥ كيلومترى سطح زمين در عرض چند ثانيه بيهوش مى‌شود و اگر به او نرسند هلاك خواهد شد، لذا فضاپيمايان ناچارند اكسيژن لازم را براى مسافرتهاى فضايى با خود از زمين ببرند.

٣- مانع ديگر موضوع گرماى سوزان و سرماى كشنده‌اى است كه در فضا وجود دارد يعنى آن قسمتى از جسم كه آفتاب بر آن نمى‌تابد بى‌اندازه سرد خواهد بود، زيرا در آن‌جا هوا وجود ندارد تا از يك طرف حرارت سوزان آفتاب را تعديل و از طرف ديگر قسمتى از آن را در خود ذخيره كند و يك حرارت نسبتاً ملايم در اطراف جسم به وجود آورد.

٤- مانع ديگر پرتوهاى مرگبار و اشّعه‌هاى خطرناكى است كه در ماوراى جو وجود دارد، مانند «اشّعه ماوراى بنفش» و «اشّعه ايكس» و «اشّعه كيهانى». [٢] اين پرتوها اگر به مقدار كم بر بدن انسان بتابد اثر زيانبخش بر ارگانيسم بدن ندارد، امّا

[١]. به قشرى از هوا و گازهاى ديگر كه گرداگرد كره زمين فراگرفته «جوّ» زمين مى‌گويند؛ بالاتر از آن ماوراى جو و به عبارت ديگر «فضا» ناميده مى‌شود.

[٢]. «اشّعه ماوراى بنفش» و «اشّعه ايكس» از خورشيد سرچشمه مى‌گيرد ولى اشّعه كيهانى شرچشمه آن‌تاكنون شناخته نشده است، آنها جريانهايى هستند از اجزاى باردار الكتريكى كه به وسيله منابع ناشناخته و مجهول در فضا پراكنده مى‌شوند.