پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٥ - ٣٩- آيا معراج پيامبر صلى الله عليه و آله با علم سازگار است؟

١- آيا اصولًا معراج يعنى سير در آسمانها و به عبارت ديگر مسافرت دامنه‌دار فضايى براى يك بشر از نظر علوم امكان‌پذير است؟

٢- اگر امكان دارد نياز به چه وسايلى دارد؟

٣- مدّت زمانى كه براى چنين سفرى لازم است چه اندازه مى‌باشد؟

پاسخ سؤال اوّل از نظر علم امروز مثبت است؛ زيرا سير فضايى بشر نه تنها امكان دارد، بلكه قسمتهاى قابل توجّهى از آن تاكنون جنبه عملى به خود گرفته است. اگر در سابق ممكن بود كسانى بگويند چنين مسافرتى امكان عقلى و علمى ندارد و يا آن‌طور كه طرفداران هيئت كهنه بطلميوس تصورّ مى‌كردند سير انسان در آسمانها موجب خرق عادت و التيام افلاك است، امروز چنين سخنى اصلًا قابل قبول نيست.

زيرا موشكهاى فضاپيما بعضى با سرنشين و بعضى بدون سرنشين سينه آسمان را شكافته و تا ستاره زهره كه در هيئت بطلميوس در فلك سوّم قرار داشت پيش رفته‌اند، نه محال عقلى روى داده و نه خرق و التيامى به وجود آمده است.

درست است كه اين پيشرفت و موفّقيّت در برابر كواكب و آسمانها و فواصل عجيب آنها بسيار ناچيز مى‌باشد ولى هر چه هست مطلب را از صورت يك امر محال عقلى و علمى بيرون آورده است و همان طور كه گفته‌اند بهترين دليل براى امكان يك موضوع، وقوع آن است ... اين در مورد سؤال اوّل.

در مورد سؤال دوّم بايد اعتراف كرد كه «سفرهاى فضايى» نيازمند به وسايل گوناگونى است و بايد به كمك آنها بر موانع فراوانى كه در اين راه وجود دارد پيروز شد.

اين موانع بسيار زياد است و از همه مهمتر شش مانع زير مى‌باشد:

١- نخستين مانع بر سر راه مسافرتهاى فضايى، نيروى جاذبه زمين است كه بايد با وسايلى بر آن پيروز شد. دانشمندان با يك محاسبه دقيق ثابت كرده‌اند براى شكافتن «زره جاذبه» و فرار از حوزه جاذبه زمين مركبى لازم است كه سرعت آن‌