پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٣ - ١٣- آيا دعاى ندبه شباهتى به عقايد «كيسانيّه» دارد؟!

عقيده فرقه خرافى كيسانيّه را نفى مى‌كند و با عقيده شيعه اثنى عشرى كاملًا منطبق است.

تنها چيزى كه باقى مى‌ماند وجود كلمه «رضوى» در يكى از جمله‌هاى اين دعاست كه نكته آن با مراجعه به مدارك و منابع اسلامى روشن مى‌گردد. (دقّت كنيد)

توضيح اين كه: «ياقوت حوى بغدادى» نويسنده معروف در كتاب «معجم البلدان» درباره «رضوى» چنين مى‌نويسد:

«رضوى ... كوهى است در اطراف مدينه و رضوى (بر وزن رجبى) منسوب به آن را گويند، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله درباره اين كوه فرمود: رضوى كوهى است كه خدا از آن راضى و خشنود است. سپس بعد از نام بردن از كوه‌هاى مقدّس ديگر در ذيل كلام خود مى‌گويد:

«عرام بن اصبع سلمى گفته است: رضوى كوهى است كه از ينبع يك روز فاصله دارد و در هفت منزلى مدينه است و يكى از كسانى كه اين كوه را سير كرده به من اطّلاع داد كه آب فراوان و درختان بسيار دارد و اين همان كوهى است كه طايفه كيسانيّه مى‌پندارند محمّد بن حنفيّه در آن اقامت دارد و زنده است».

و امّا «ذى طوى» كه بعد از كوه «رضوى» در دعاى ندبه آمده، يكى از كوه‌هاى اطراف مكّه است كه در راه «تنعيم» قرار دارد و يك فرسخ از مكّه فاصله دارد و از آن‌جا خانه‌هاى مكّه ديده مى‌شود.

در روايتى از امام باقر عليه السلام وارد شده كه: حضرت قائم از طريق ذى طوى وارد سرزمين مكّه مى‌شود و نخست با مجاهدانى به تعداد مجاهدان بدر (نخستين برخورد اساسى اسلام و كفر) به كنار خانه كعبه مى‌آيد و پرچم انقلاب و پيروزى را در آن‌جا بر مى‌افرازد.

از آنچه در بالا گفته شد، نتيجه مى‌گيريم كه رضوى از كوه‌هاى مقدّس بوده و در روايات پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است (مقدّس بودن يك سرزمين يا يك كوه يا مثلًا