پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٢ - ١٣- آيا دعاى ندبه شباهتى به عقايد «كيسانيّه» دارد؟!

درخشان و ماه‌هاى تابان و ستارگان فروزان و پرچم‌هاى آيين حق و پايه‌هاى علم و دانش» سپس جمله را به صورت مفرد آورده و مى‌گويد: «كجاست آن كسى كه خدا او را ذخيره كرده است ...؟»

اين جمله‌هاى مكرّر به روشنى مى‌گويد بعد از امام حسين عليه السلام امامان متعدّدى بودند كه يكى پس از ديگرى براى اصلاح امّت و دعوت به سوى خدا و بسط علم و دانش قيام كردند تا مى‌رسيد به آخرين ذخيره الهى و او را به صورت مفرد بيان كرده است.

با اين حال آيا مى‌توان شباهتى براى دعاى ندبه با عقايد كيسانيّه-/ آنها كه نه براى فرزندان امام حسين عليه السلام منصبى قائل هستند و نه غير از محمّد بن حنفيّه امامان ديگرى را به رسميّت مى‌شناسند-/ پيدا كرد؟

آيا جاى تعجّب نيست كه گفته شود پس از ذكر ولايت على عليه السلام مطلب بريده شده و امامان وسط ناديده گرفته شده‌اند و تنها سخن از مهدى به ميان آمده و اين مناسب عقيده فرقه كيسانيّه است! آيا اين ده جمله پى در پى درباره امامان ديگر به خاطر اين كه اسمشان صريحاً برده نشده، كافى به نظر نمى‌رسد؟! آيا براى نفى عقايد كيسانيّه ده جمله كم است؟!

٣- در جمله‌هاى «بنفسى انت من مغيّب لم يخل منّا بنفسى انت من نازح ما نزح عنّا» خطاب به ولى عصر (عج) مى‌گوييم: «جانم به فدايت كه پنهانى ولى از ما خالى نيستى و دورى هستى كه از ما جدا نيستى ...».

در اين دو جمله مهدى (عج) را در ميان خود و نزديك به خود معرّفى مى‌كنيم و اين خود مى‌رساند كه غيبت او به اين معنى نيست كه همچون يك موجود نامريى و در مكان خاصّى از چشم‌ها پنهان باشد، بلكه به صورت ناشناس در اجتماعات رفت و آمد دارد و محلّ ثابتى براى او وجود ندارد.

٤-/ از آنچه در بالا گفتيم روشن شد كه فقرات اين دعا يكى پس از ديگرى‌