ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٢٩ - تفسير

است اگر از روى عدالت است خداوند آن را جبران خواهد كرد و اگر از روى ظلم است خداوند از آنكه اين مصيبت را وارد كرده است انتقام خواهد كشيد تقدير كلام اين است كه ما مملوك خدا بوده در برابر فرمان او تسليم و بتدبير وى راضى انتقام ميباشيم و بسوى او بازگشت ميكنيم يعنى سرانجام بنقطه‌اى كه او منحصراً با كمال عدالت حكم خواهد كرد برميگرديم و در حديث وارد شده است: «كسى كه هنگام مصيبت‌(إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ) بگويد خداوند مصيبت او را جبران مى‌كند و عاقبت وى را نيكو ميگرداند و بر آن مصيبت، عوض شايسته‌اى كه موجب خشنودى انسان گردد قرار ميدهد».

حضرت امير مؤمنان ٧ فرمودند: «كسى كه بمصيبتى گرفتار گرديده است هر موقع كه متذكّر آن شود- و لو بعد از مدّت بسيار طولانى- و استرجاع كند خداوند مانند پاداش روز مصيبت را باد عنايت ميفرمايد» حضرت صادق ٧ از پدران بزرگوار خود از رسول اكرم ٦ نقل كرده است كسى كه داراى چهار چيز باشد خداوند او را از اهل بهشت مينويسد ١- خود را در پناه «لا اله الّا اللَّه» قرار دهد ٢- هنگامى كه نعمتى باو رسيد «الحمد للَّه» بگويد ٣- موقعى كه گناهى از وى صادر گرديد «استغفر اللَّه» بگويد ٤- هنگامى كه مصيبتى باو رسيد(إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ) بگويد».

(أُولئِكَ ...)- اشاره است بصابرانى كه مورد توصيف قرار گرفت.

(عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ ...)- درودهاى فراوان از پروردگارشان مخصوص آنان است اين جمله داراى معناى دعا است براى اينكه منظور درود هميشگى است چنان كه دعا چون تكرار ميشود مستلزم دوام و هميشگى است.

ابن عباس ميگويد: صلوات بمعناى بركات است و بعضى آن را بمعناى مغفرت گرفته‌اند.

(وَ رَحْمَةٌ ...)- يعنى نعمت دنيا و آخرت، زيرا رحمت بمعناى نعمت بر محتاج است و هر فردى بنعمت خدا در دنيا و آخرت محتاج ميباشد.