ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٩٨ - امت وسط ائمه(ع) ميباشند

انجام داديم چطور ميشود؟ آيا باطل است يا صحيح است؟ خداوند در مقام جواب بآنها فرمود:(ما كانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَكُمْ) يعنى خداوند پاداش ايمان شما را كه بر طبق آن اعمالى انجام داديد هرگز تباه نميكند.

٢- بعضى ميگويند: اين جمله جواب از گفتار كسانى است كه مى‌گفتند:

عبادات اسعد بن زراره و براء بن معرور كه مرده‌اند و از نقباء بودند چطور ميشود؟

خداوند در جواب فرمود:

(وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَكُمْ ...)- يعنى خداوند نماز شما را بسوى بيت المقدس ضايع و بدون ثواب نخواهد گذشت.

مؤلف: ممكن است «ايمان» را بمعناى اصلى خودش يعنى تصديق «نه بمعناى اعمال يا نماز) بگيريم و معنا چنين باشد كه خداوند تصديق شما را بامر قبله ضايع و بدون ثواب نخواهد گذاشت.

٣- حسن ميگويد: «چون خداوند ميدانست كه تحويل قبله مؤمنين سنگين است لذا پاداشى را كه براى ايمان قرار داده است در اين مورد تذكر داد تا آنها از روى رضا و رغبت از پيغمبر صلى اللَّه عليه و اله و سلّم پيروى كنند».

٤- ابو القاسم بلخى ميگويد: چون تحويل قبله از بيت المقدس بكعبه انعام و تفضّلى از طرف خدا بر مسلمانان بود لذا بآنها تذكّر داد كه اين انعام و تفضل باين جهت بود كه شما مسلمانان در نتيجه ايمان خود، در ابتداء امر توجّه به بيت المقدّس را پذيرفتند و اكنون نتيجه آن ايمان اين تفضّل است كه از اين تاريخ بطرف محبوب خودتان يعنى كعبه توجه كنيد.

(إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ...)- يعنى خداوند نسبت بمردم داراى رأفت و رحمت است كه شديدترين مرتبه رحمت را «رأفت» ميگويند خداوند بسبب ذكر لفظ رأفت و رحمت اين نكته را ميخواهد تذكر بدهد كه او بمردم هر اندازه پاداش كه استحقاق داشته باشند عنايت ميكند و چيزى از عمل آنها را ضايع نميگذارد.

بعضى گفته‌اند: پروردگار متعال با ذكر وصف «رءوف و رحيم» اين مطلب را