ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١ - ١٠ - خداوند ابراهيم(ع) در ١٩ مورد امتحان كرد
٢- توحيد خداوند و منزّه دانستن او از تشبيه هنگامى كه او بستاره و ماه خورشيد، در ميان ستاره پرستان و ماه پرستان و خورشيد پرستان، نگاه كرد و رو بخدا آورد.
٣- شجاعت. بدليل قول خداوند:( فَجَعَلَهُمْ جُذذاً إِلَّا كَبِيراً لَهُمْ)[١] و بدليل مقاومتى كه يك تنه در برابر هزاران نفر دشمن بخرج داد.
٤- حلم. بدليل گفتار خداوند( إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ)[٢].
٥- سخاوت. و دليل آن گفتار خداوند است(: هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُكْرَمِينَ)[٣] ٦- اعتزال و كناره جويى در راه خدا از خويشاوندان خود، بدليل قول خداوند( وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ)[٤].
٧- امر بمعروف و نهى از منكر. دليل آن قول خداوند است:( يا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ ما لا يَسْمَعُ وَ لا يُبْصِرُ)[٥].
٨- بدى را بنيكى مكافات كردن هنگامى كه پدر وى گفت( لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا)[٦].
[١] آيه ٥٨ سوره انبيا يعنى:« همه بتها را جز بت بزرگ در هم شكست
[٢] آيه ٧٥ سوره هود يعنى:« ابراهيم داراى حلم بود و بدرگاه خدا بسيار تضرع داشت و از خداوند طلب مغفرت مينمود»
[٣] آيه ٢٤ سوره ذاريات يعنى: آيا جريان مهمان نوازى ابراهيم از مهمانهاى گرامى بتو رسيده است.
[٤] آيه ٤٨ سوره مريم يعنى من از شما و بتهايى كه بجاى خدا مىپرستيد دورى ميجويم.
[٥] آيه ٤٢ سوره مريم يعنى اى پدر چرا عبادت ميكنى چيزى را كه نميشنود و نمىبيند. طبق روايات اين شخص عموى ابراهيم بوده است كه« آذر» نام داشته و ابراهيم باو پدر خطاب ميكرده است.
[٦] آيه ٤٦ سوره مريم يعنى اگر دست از سخنان خود كه عليه بت و بت پرستى مىگويى بر ندارى ترا سنگسار ميكنم از من سالها بدور باش.